Kartal Pençesinde Kalmış Kuş Gibi

Kartal pençesinde kalmış kuş gibi
Yollarda bir tırın altında kaldım
Geldim geçtim handan hayal düş gibi
Biricik yavrumda hasretim kaldı

Ağlar yakınlarım hep goyuk goyuk
Yaralarım derin alnım pek oyuk
Kırılmış kollarım elbisem soyuk
Mezara yumadan kanımla koyun

Açardım herkese pak kucağımı
Kırdı kollarımı hem bacağımı
Söndürdüler yanan can ocağımı
Ocaklar söndüren yollar tükendi

Ömrümüz şu geçen günler sırası
Yazılmış alnına kara yazısı
Yaranın büyüğü hasret yarası
Hasretim içimde ey zalim felek

Bir gün olur gelir can alan çavuş
Kaçabilir isen haydi kaç savuş
Sana da nasiptir toprak bir avuç
Vereceğin cana yan deli gönül

Göründü uzaktan tırların farı
Kamaştı kesildi gözümün feri
Düz yollarım oldu bir cehennem yeri
Takdir ulu yerden kime ne diyem

Yeter Öksüz Abdil bu kadar yeter
Evlatsız hanede baykuşlar öter
Evladın acısı beterden beter
Hiç af edermiyim felek ben seni

Abdil Korkman