Karanlığın Zehri

Konu sahibi son olarak 1678 gün önce görüldü
Kan revan gecelerde
Revaçtaydı kederlerim
Fırtına sarsarken penceremi
Üstüme örterdim karanlık geceyi

Odamda hapis kalmış
Düşünürken bir maddeyi
Bir an bir sancı duydum
Aklıma düştü ebedi

Gelsin ne gelecekse
Düşsün odanın ortasına
Hayaller, ümitler, sevinçler
Düşsünler birer birer
Yeter ki zehir etmesinler geceyi

Kırık bir udun telinden
Çıkan bir ses gibi acı
Yüreğimi burkuyor
Sessizliğin tınısı
Gölgeme sanki sızıyor
Karanlığın matemi

Ne olur şafak atsa
Karanlığın zehrini üzerimden alsa
Pencerelerden boşanıp
Gün ışığı odama aksa
Kimseler sezmeden bu garip halimi…

24 ŞUBAT 2007 cumartesi


İbrahim Zeynal
 
Geri