Kânûnî Sultan Süleymân Hân 1566 (H.974) Senesinde Vefât Edince, Cenâze Namazını Ebüssü'ûd Efendi Kıldırdı. Kılınan Cenâze Namazından Sonra Kânûnî'nin Hayatta İken Yaptırdığı Süleymâniye Câmii Bahçesindeki Türbesine Gelindi. Cenâze Kabre Konuldu. Bu Sırada Bir Çekmece Getirilip Kabre Konulmak İstendi. Şeyhülislâm Ebüssü'ûd Efendi Müdâhale Etti. Çekmecenin Niçin Konulduğunu, Dînimizde Kıymetli Bir Şeyin Cenâzeyle Gömülmesinin Mümkün Olmadığını Söyledi. Sultan Süleymân Hanın, Vefâtın Dan Bir Gün Önce Vasiyet Edip Bu Çekmecenin Kendisi İle Gömülmesini İstediğini Bildirdiler. Ebüssü'ûd Efendi, Mutlaka İçindekilerin Görülmesi Gerektiğini, Kıymetli Bir Şey Varsa gömülemeyeceğini Söyledi. Çekmece Ebüssü'ûd Efendiye Verilirken, Elden Kayıp Düştü Ve İçindekiler Döküldü. Kâğıtların Her Birinde Bir Fetvâ Ve Altında Şeyhülislâmın İmzâsı Vardı. Ebüssü'ûd Efendi, Yazıların Altında Kendi İmzâsını Görünce; "Ey Süleymân! Sen Kendini Kurtardın Ama, Biz Ne Yapacağız?" Diyerek Ağlamaya Başladı.
Kânûnî Sultan Süleymân Han, Yapacağı Her İşi Şeyhülislâma Sormuş Ve Aldığı Fetvâya Göre Hareket Etmişti. Delîl Olarak Da, Aldığı Fetvâların Yanında Gömülmesini Vasiyet Etmişti.