Kanser Hastası

Yaşama sevincimi benden alan..
Ona her baktığımda yakın zamanda kaybedeceğimi bilmenin kalp sızısını yaşatan, en mutlu anlarda bile birden hüzünlenmeme sebep olan, hayatın nekadar boş, geçici anlamsız olduğuna kanaat getirmeme sebep olandır.

Zor bir durum; moral çok önemli.
Ne yaparsanız yapın içinizdeki o burukluk gitmez. Hep akılda ne kadar ömrüm kaldı sorusu kalır. Her gün biraz daha tükenip gidersiniz. İlacı mutluluktur.

Çok yıpratıcı süreçler yaşayan, bu süreçte ölümü bekleyen bireyler. İyileşmek için yüksek arzu, ölüm için ciddi korku yaşıyor hastalar bu dönemde. Şok, inkar, kabullenme gibi süreçleri çevresindeki herkesle beraber yaşar.

Notundibi: Bir sağlık çalışanı olarak belirtmem gerekir ki; kişi ve kişinin sosyal çevresinin yanısıra sağlık çalışanlarını da etkileyen bir durumdur.

12 yaşlarda falan daha ne olduğumu bile bilmiyordum Onkoloji nin,kemoterapi nin.
Sonra annemle çapa tip Fakültesinin onkoloji bölümüne gittim bi gün etrafa garip garip bakıyordum ve annem o sırada kemoterapi ye giriyordu ama ben yine anlam veremedim.
Sonra annem çok kilo kaybetti
Rengi soldu.
Ve yemek yiyememeye başladı.
Her gün hasta ve yataktaydi artık günlük islerini bile yapmaz oldu. 70 kilo dan 45 kilo ya düşünce ve bir gece nin sonunda annemi kaybedince kanser in nasıl berbat bir hastalık olduğunu öğrendim.
Türleri olduğunu öğrendim.
Annemin pankreas kanseri olduğunu öğrendim.
Ve hala bunun çaresi olmadığını öğrendim.
Ve tüm bunları annem bilerek asla belli etmedi ne olduğunu .

Ve hep diyorum ; kansere yakalanmış bir kişi için moral önemli deseler bile insanının vücudunda ki o istmesiz tepkilere karşı direnmesinin ne kadar zor olduğunu gösteren bi hastalık benim gözümde.