[YOUTUBE]nxdbHM2046I[/YOUTUBE]
Kanıyorum..
Kanıyorum bu gecenin ardından yaşamayan bir buluta,
serzenişim bir ahla buluştu bu ölümsüzlük vardiyasında,
hangi bahara yönelsem bir diğeri kendi nâmına;
ölümler saçan bendim oysa, kinim binlerce lağıma
döküldü..
yaşam mesafesi incelikle çizildi ressamın kanatlarında!
bak doğruları anlatmıyor kimse, herkes kendi yasında;
bir şehir dökülüyor, kaldırımlarıyla, sokaklarıyla!
maalesef ölümü hepimiz, bir kadının bakışlarıyla
hakettik..
masallar yerle-yeksan, ölüm sürç-i lisan,
gafletimden uyanan bir kuş, uyanmamıştır sorsan!
sen hiç sevmemişsin sebastian, sevgin koca yalan;
baktığın her yer mavi olsa da, hep arkada kalan
bizdik..
buhranıdır bu artık ömrümün, akli melekelerinde bu döngünün,
hangi hayat vecizemiz birimize anlattı korkunçluğunu ölümün,
bırakın lambalar yanmayı, ruhumuz karanlıkken artık sönün;
ben yaşamayı haketmedim, hakettiğinizle övünün
artık..
kanıyorum yaşamın tüm berraklığı bir kenarda, gözlerine,
sevebilseydim kendimi, saygı gösterdiğim kadar özlemine;
hasret neyin kıyısı, halet-i ruhiyem döndü pazar yerine;
eksikliğin hislediğim kadar oturur dünya gündemine!
bekle..
şimdi kalbimi bırak yerine, ruhumu bir gece karanlığıyla yoğur;
adımlarımla dolaşıp durur, ey gölgem benim aklımı korur!
karanlık kalkanım olur, güneş bırak beni git yağmurunla soğu;
o gittiğinden beri yüreğim zaten orta doğu..
#Kartalizm 16/11/2015 03:17
Kanıyorum..
Kanıyorum bu gecenin ardından yaşamayan bir buluta,
serzenişim bir ahla buluştu bu ölümsüzlük vardiyasında,
hangi bahara yönelsem bir diğeri kendi nâmına;
ölümler saçan bendim oysa, kinim binlerce lağıma
döküldü..
yaşam mesafesi incelikle çizildi ressamın kanatlarında!
bak doğruları anlatmıyor kimse, herkes kendi yasında;
bir şehir dökülüyor, kaldırımlarıyla, sokaklarıyla!
maalesef ölümü hepimiz, bir kadının bakışlarıyla
hakettik..
masallar yerle-yeksan, ölüm sürç-i lisan,
gafletimden uyanan bir kuş, uyanmamıştır sorsan!
sen hiç sevmemişsin sebastian, sevgin koca yalan;
baktığın her yer mavi olsa da, hep arkada kalan
bizdik..
buhranıdır bu artık ömrümün, akli melekelerinde bu döngünün,
hangi hayat vecizemiz birimize anlattı korkunçluğunu ölümün,
bırakın lambalar yanmayı, ruhumuz karanlıkken artık sönün;
ben yaşamayı haketmedim, hakettiğinizle övünün
artık..
kanıyorum yaşamın tüm berraklığı bir kenarda, gözlerine,
sevebilseydim kendimi, saygı gösterdiğim kadar özlemine;
hasret neyin kıyısı, halet-i ruhiyem döndü pazar yerine;
eksikliğin hislediğim kadar oturur dünya gündemine!
bekle..
şimdi kalbimi bırak yerine, ruhumu bir gece karanlığıyla yoğur;
adımlarımla dolaşıp durur, ey gölgem benim aklımı korur!
karanlık kalkanım olur, güneş bırak beni git yağmurunla soğu;
o gittiğinden beri yüreğim zaten orta doğu..
#Kartalizm 16/11/2015 03:17
