Bizim tek suçumuz, suçlu olduğumuzu bildiğimiz halde gene aynı hataları yapmaktan kaynaklı. Birini sevdik, başlaması tamamen hataydı. Ama hayatına kattığı değerler acılarını biraz bastırdı, o an için bütün evren sizin aranızda dönmeye başladı. Gülüşü, bakışı, ses tonu, sanki dünyadaki bütün acılar senin üstüne yoğunlaşmış ve o bir gelişi ile bütün bunlara çare olmuştu. Oysa ki, hiç bitmeyecek sandığın her şey gibi bir anda bu da bitti. Üstelik, ne kadar çabuk bile diyemedin..
Kardeşim o benim dediğiniz ne kadar insan var ise, arkanızdan türlü oyunlar oynadı, ama siz genede bok kondurmadınız kardeşliğinize. Güvendiniz, inandınız en önemlisi o yapmaz lan canım ciğerim o benim dediniz. Evet işte tam da böyle anlarda oluyor böyle şeyler..
Canım ciğerim, o yapmaz lan! dediğim ne kadar insan var ise, sağolsunlar onlar yaptılar. Sevgilinizle tartışmanızda, sizi dinleyen size destek çıkmaya çalışan, sizin yanınızda olan ne kadar insan varsa belirli bir zaman geçtikten sonra karşınızda oluyorlar. Ve siz bir bakıyorsunuz ki;
sadece aldandığınız, inandığınız yerden vurulmamışsınız.. Ben olsam, yapmazdım. Ben olsam, değil kardeş bildiğim insanları, değil seni seviyorum dediğim kadını, ben olsam düşmanım dediğim insanı bile böyle sırtından vuramam diyorsunuz.
Az önce gördüm;
Eskiden olsa o fotoğrafından milyarlarca anlam çıkartır, 150 bölümlük sezon finalli bir baş yapıt çıkartırdım o gülüşünden. 4 dakikalık bir şarkıyı, koskoca bir seneye sığdırır her gün kulaklarında çınlatırdım. Sabah köründe kalkar, sırf sen bir kere gül diye en sevdiğin kahvaltını hazırlardım.
Az önce gördüm;
ona gülüyordun,
En yıldızlı sevişme sahnesini geçti izlediğim görüntü.
Duygularımı becerdiniz.
Gülüşüne, ağladım..
Erkan Akagündüz..
