Kalmamış

Güzel gençlik geldi geçti boşuna
Mercanlar vurgundu inci dişine
Dilber idi ondan düştüm peşine
Çürümüş tahtası Salı kalmamış

Cellât oldu sevda dediği ceza
Boşa gitti bunca çektiğim eza
Bel bükük diş dökük diz tutmaz keza
Tükenmiş dermanı halı kalmamış

Ela göz üstünde kalemdi kaşı
Kurşunsuz vurmuştu melil bakışı
Çekmişti bülbülü gülün kokuşu
Kırılmış kolları dalı kalmamış

Öksüz Abdil’ime sorarsan eğer
Arı olup güle vermiştim değer
Tomurcuk gülümdü tez solmuş meğer
Kovanı boşalmış balı kalmamış

Abdil Korkman