Kalkıp en değer verdiğin şeyi kırarlar, bir kalbi...

Hep böyle olmuştur.
Küçükken de en yeni ve en sevdiğin oyuncakla doya doya oynarken komşunun or*spu çocuğu oğlu gelir, anne zoruyla oyuncağa ortak olur ve oyuncağı kırar.
Mutluluk yarım kalır.
Büyüdüğünde olaylardaki objelerin şekli değişir sadece.
Oyuncakların en değer verdiğin kişiler olur, komşunun çocuğu da senin enerjini gereksiz yere tüketenler.
Kalkıp en değer verdiğin şeyi kırarlar, bir kalbi...​