Kalbimin en Nazlı yerinde,yerin var derinde..

Konu sahibi son olarak 59 gün önce görüldü
aşkınla sarhoş et beni
sadece öpücüklerin ayıltsın :o
 
1379903_244019112423843_954034670_n.jpg
 
Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale

~
 
Doğduğumda Siyahtım,
Büyürken Siyahtım,
Güneş çıktığında Siyahtım,
Korkunca Siyahtım,
Hastayken Siyahtım,
Öldüğümde hala Siyahım...
Sana gelelim beyaz çocuk,
Doğduğunda Pembesin, büyürken Beyazsın,
Güneşe çıktığında Kırmızı, üşüdüğünde Mor,
Korktuğunda Sarı, hastayken Yeşil,
Öldüğünde de Grisin,
Sen şimdi bana Renkli mi diyorsun ?

Afrikalı Zenci Çocuğun Bu Şiiri 2005 Yılında Dünya'nın En İyi Şiiri Seçildi!
 
Gidince anneler babalar, ne teselli kalir ne tebessum.uşursun titrersin yutkunur basini one eger, sadece rabbim dersin gerisi gelmez....
 
HAYAT Ölüme sormuş;
insanlar beni çok severken, neden senden nefret ediyorlar ?
Ölüm cevaplamış ;
Sen tatlı ve güzel bir YALANSIN..
Ben ise Acı bir GERÇEĞİM....
 
aşk kaçmaktan çok
kovalamayı sever
görmekten çok özlemeyi
dokunmaktan çok düşlemeyi
ve aşk öyle haindir ki
nerde imkansız varsa onu sever

Özdemir Asaf
 
Yalnızlık da en az toplum içinde olmak kadar zorlaştı. Of, ne kalabalık bir yalnızlık! Ne baş ağrıtıcı bir sessizlik!
 
"Ask"
"BEDEL" Ister,
"BEDEN"Degil..
Ve " Aşk "
Nedensiz, Bedensiz Sevmekmiş Azizim
 
Ben senden önce ölmek isterim.
Gidenin arkasından gelen
gideni bulacak mı zannediyorsun?
Ben zannetmiyorum bunu.
İyisi mi, beni yaktırırsın,
odanda ocağın üstüne korsun
içinde bir kavanozun.
Kavanoz camdan olsun,
şeffaf, beyaz camdan olsun ki içinde beni görebilesin...
Fedakârlığımı anlıyorsun :
vazgeçtim toprak olmaktan, vazgeçtim çiçek olmaktan
senin yanında kalabilmek için.
Ve toz oluyorum yaşıyorum yanında senin.
Sonra, sen de ölünce kavanozuma gelirsin.
Ve orda beraber yaşarız
külümün içinde külün,
ta ki bir savruk gelin yahut vefasız bir torun
bizi ordan atana kadar...
Ama biz o zamana kadar
o kadar karışacağız ki birbirimize,
atıldığımız çöplükte bile zerrelerimiz yan yana düşecek.
Toprağa beraber dalacağız.
Ve bir gün yabani bir çiçek bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse
sapında muhakkak iki çiçek açacak :


biri sen
biri de ben.
 
Bir yanım tevazuda
Bir yanım dimdik ayakta,
Misal lamelif..
Elifi çözdüm,lamı düğümledim
''Kendi''me bir mim koydum
Kendim oldum..
Dönüp dolaşıp sonunda
Bir noktada son buldum.
 
Geri