Kalbimin en Nazlı yerinde,yerin var derinde..

Konu sahibi son olarak 63 gün önce görüldü
[YOUTUBE]Sd3QI1OJcVY[/YOUTUBE]

:hi:
 
Hiç kimseyi yorganın altında ses çıkartmamaya çalışarak, göz yaşlarını pijamanın kollarına silecek kadar sevmeyin.

Umay Umay
 
Yaz geliyor,hazırlıklar başlasın.Hareketlenmek lazım ; )
İlginç geldi.İlk defa dinliyorum ;d

[YOUTUBE]g7_nR-yAo3E[/YOUTUBE]
 



Soğuktu sesi ifadesiz…
Buz gibi üşüdüm her duyuşumda..
" Gerçekler.. " Dedi / " Hangi gerçek? " Dedim.
" Gülüşler arkasına sığınma çaban " dedi / " Yazık.. " Dedim..
" Git(me).. " Dedi… / " Kal(mam).. " Dedim.
Gerçeklikle beraber silindi tüm sözler…
O git(me)di..Ben kal(ma)dım..
Havada asılı kaldı seslerimiz...Geride yanlızca ayak izlerimiz...

...Bir gece ayazinda / en Nazlı animda sevdim seni!...
 

Ben gerçeğin peşindeyim,
kimin söylediği önemli değil.

Ben adaletin peşindeyim,
kim için veya kime karşı olduğu önemli değil..
 
Bütün bir geceyi uykusuz geçirmene sebep olan şeyleri bir nefeste anlatamazsın..
Önce içine atarsın, sonra susarsın.
 
1601047_819112724783147_4157851724842991074_n.jpg
 
İçine çekebildiğin kadar oksijen
görebildiğin kadar mavi
dokuna bildiğin kadarda senindir hayat
çekilen acılar
yaşanan sevinçlerde en nihayetinde
tuzu vede biberidir hayatın . . .
 


"hayat zamanda iz bırakmaz
bir boşluğa düşersin bir boşluktan
birikip yeniden sıçramak için ..."

 
Sonrası hep aynı: Bekleyenin "Hani sonbaharda buluşacaktık. Hazan geldi geçti, sen gelmez oldun" sızlanmaları... Bekleyenin "Geliyorum az kaldı" oyalamaları... Bittiğini bile bile işi uzatmalar; söyleyemedikçe hepten batağa saplanmalar... Terke makul bir gerekçe ararken hepten çarşafa dolanmalar... Veda konuşmasında süslü iltifat cümlelerinin arasına, o cümleleri hiçleştiren mayınlar serpiştirmeler...


Üzgün görünmeler... Bağış dilenmeler..."Ama kaçınılmazdı" demeler... "Sözünden caydın" yakınmalarını "Sen de eski sen değilsin. Değişmişsin" diye göğüslemeler... Asıl kendinin değiştiğini bilmezden gelmeler...

Ve son sahne; Terk edenin o mahçup "Yapamıyorum, dayanamıyorum.. Her şeyi denedim.." itirafına karşılık terk edilenin kırık çalımı: "uğurlar olsun! Ben yoluma devam ediyorum".

İhanetler hep böyledir: ilki, bir yenisine gebedir; ikincisi daha az acı verir. Ondan sonra dur durak yoktur: Güvenilmez aşık, sevdikçe kıran, gezdikçe ardında bir kırık kalpler mezarlığı bırakan bir dervişe döner. Artık acılara hapsolmuştur: Buluşmak istedikçe ayrılacak, birleşmeye çalıştıkça parçalanacak, sonunda terk ettiklerinin "ah"ı tutup, terk edildiğinde, mukadder yalnızlığına kapanacaktır.
 
Sevmenin özü,
Her ne olursa olsun vazgeçmemektir..
Vazgeçilmişse eğer,
Yeterince sevilmemiştir..

Ertuğrul Bayam
 
[YOUTUBE]KzHYuyKSLs8[/YOUTUBE]

:dusun: -_-
 
Geri