R
Rüya Perisi
Ziyaretçi
Ziyaretçi
<b></b>
Aklımın hangi yalnız kıyısına koymalı seni? Hangi geçimsiz dar boğazlarında kırmalı inadını? Kalbimin tamamını vermek haksızlık olur ama hangi köşesinde uyutmalı seni?
Kalbim Batıyorken Sulara
Hiçbir yerde söylenememiş bir sözü duymuş, her seferinde benzer sevdalara aynı şaşkınlık ve iştahla saldırmak, onursuzluk değil midir? Yine de bir açıklaması olmalı her dilde bu acının….
Anlamıyor aklım ve yaşadığım sürece anlamayacağım olup biteni. Neresinden vurmalı şu yobaz şehvetini bilmem ki?
Kırıp kalemi aşkını da idam edebilir insan vakti gelince ama boynuna geçirmek ilmeği aşkın kolay değil ki! Aşkdediğin, evlat gibi….
Hiç dinmiyor kalbimin öfkesi, ne yapsam tüketemiyorum içimde birikenleri. Sen gönlümün hem bir köşesinde mıh gibi, kanatıyorsun her yeri; hem bir kız çocuğu gibi işveleniyor bedenim, yaz günü sazlık misali.
Hiçbirini hak etmiyorsun aslında, hiçbir sevdayı, hiçbir güzelliği ve ne varsa içimde kalan, sözlerim dahil, hiçbirini hak etmiyorsun aslında.
Vurulmuş gitmişsin tuhaf bir düzenin orta yerine, için yasak, dışın kötü ve ne hakim verebilir bu aşkın sonuna kararı, ne savcı ömrümün geçmiş yıllarının hesabını sorabilir senden.
Artık çok geç kalınmış bir vapur seferi gibiyim. Ömrüm limandan ayrılalı çok olmuş. Her vuruşunla su almaya başlamış kalbim ve ilk sen terk etmişsin fareler gibi, ne acı!
Şimdi belki Titanik gibi vurur bir buzdağına, can çekişerek gömülürüm okyanusa. Ne kadar hatıram varsa, savrulurlar denizin ortasına ama ben ne kadar acı çekersem, sen de orada bin katını yaşarsın, unutma!
Candan Ünal
Kalbim Batıyorken Sulara
Hiçbir yerde söylenememiş bir sözü duymuş, her seferinde benzer sevdalara aynı şaşkınlık ve iştahla saldırmak, onursuzluk değil midir? Yine de bir açıklaması olmalı her dilde bu acının….
Anlamıyor aklım ve yaşadığım sürece anlamayacağım olup biteni. Neresinden vurmalı şu yobaz şehvetini bilmem ki?
Kırıp kalemi aşkını da idam edebilir insan vakti gelince ama boynuna geçirmek ilmeği aşkın kolay değil ki! Aşkdediğin, evlat gibi….
Hiç dinmiyor kalbimin öfkesi, ne yapsam tüketemiyorum içimde birikenleri. Sen gönlümün hem bir köşesinde mıh gibi, kanatıyorsun her yeri; hem bir kız çocuğu gibi işveleniyor bedenim, yaz günü sazlık misali.
Hiçbirini hak etmiyorsun aslında, hiçbir sevdayı, hiçbir güzelliği ve ne varsa içimde kalan, sözlerim dahil, hiçbirini hak etmiyorsun aslında.
Vurulmuş gitmişsin tuhaf bir düzenin orta yerine, için yasak, dışın kötü ve ne hakim verebilir bu aşkın sonuna kararı, ne savcı ömrümün geçmiş yıllarının hesabını sorabilir senden.
Artık çok geç kalınmış bir vapur seferi gibiyim. Ömrüm limandan ayrılalı çok olmuş. Her vuruşunla su almaya başlamış kalbim ve ilk sen terk etmişsin fareler gibi, ne acı!
Şimdi belki Titanik gibi vurur bir buzdağına, can çekişerek gömülürüm okyanusa. Ne kadar hatıram varsa, savrulurlar denizin ortasına ama ben ne kadar acı çekersem, sen de orada bin katını yaşarsın, unutma!
Candan Ünal