Kadınım

Konu sahibi son olarak 248 gün önce görüldü
Kimse bilemezdi;
Hayat dolu çığlıkların arkasında duran o kadını;
Ve kimse ses edemezdi; doruklarına gökyüzünün
Gökyüzünün şanlı serzenişinde ahı vardı onun
Yüreğini kaplayan aşkı; susturmuştu yağmurları
Ve tüm gezegenler yıpranıyordu gözyaşlarıyla onun
Ah; şu deliksiz uykular..
Ah şu; dibi kalkmış saç boyaları..
Ah şu; mürekkebi bitmiş kalemler..
Ne kadar da sahtesiniz değil mi.
Hiç biriniz; hiç biriniz etmezsiniz; onun gülüşleri kadar!
Ve hiç biriniz sevemezsiniz onu benim kadar..
Ölüyorum; kadınım
Söyle bana; söyle ki dışarıda hala rüzgar mı var
Söyle bana dünya daha mı karanlık
Söyle bana kadınım!
Söyle; şehirler daha mı gürültülü
Söyle ayaklarım büyüdü mü
Söyle gökkuşağı daha mı renkli artık..
Söyle kadınım; söyle ki
Bileyim
Bileyim dünyanın senden arta kalanını
Söyle kadınım; anlayayım dünyada senden
Daha farklı şeylerin olduğunu
Ve seni gördüğünden beri kör olan gözlerimin
Başka şeyleride görebileceğini

Ah; sinsi hayallerim;
Ah; ağaç dalından dökülen şiirlerim
Söyleyin sahi; hanginiz gerçek
Hanginiz gerçek kadınımdan arta kalan ütopyada;
Ütopya evet !
Ki; kadınımdan arta kalan bir yer
Ancak ütopyadır;
Ve ütopyalar;
Ancak olmayandan arta kalanlardır..


28.12.2013 Kartalizm
 
Çok beğendim :D epeydir yazmıyosun ya duygu yüklüsün :D
 
Bu aralar çok yazmak isteğim geldi. Birikti anlayacağın :) Her konuda. İstanbul'a bile yazdım yani :)
 
Geri