Kadın

Ü
  • Kullanıcı Üyelik Silinmiştir.
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Toplum ve Gündem
Gariptir hayat.. Hem de çok.

Kadınlara da , erkeklere de. Eşitiz değil mi? İkimiz de?

Bir kadın tanımıştım. Kadın mıydı acaba özünde bilmem. Öyle giyiniyordu , öyle davranıyordu , erkekliğimi yaşatıyordu bana. Sevimliydik beraber aslında. Öyle derdi hep. Sonra gideceği varmış diyorum ki gitti.

Adı garipti. Bazen aşk derdim , bazen nefret , ama sık sık alışkanlık. Ne kadar acınası değil mi aslında? Alışkanlık. İlişkinin en berbat halidir işte o. İşte o hal bunları yazmana sebep olur , bunların dökülebilmesine dudaklarından. Ama gariptir dedim ya hayat , hayat bunları yapmadan duramaz ki. Bir şeyler öğretmeden duramaz bize. Hayatın çok kötü bir huyu var aslında , sürekli öğretmek istiyor , sürekli ders vermek. Çok bencildir hayat , düşünmez eşlik ettiğim kişi yıkılacak mı bu dersten sonra? Ölecek mi? Yoksa , yaşayacak mı ruhsuzca?

İşte o kadın da hayat gibiydi. Garipti. Gideceği varmış diyorum ki gitti. Düşünmedi hiç.. Ölecek mi? Yoksa , yaşayacak mı ruhsuzca. Ama gideceği varmış diyorum ya gitsin.. Büyüdüm . Öğrendim işte. Hitap etmeyi , nasıl davranılacağını , ne istediklerini..

Ben bir erkeğim. Bunları bana yazdıranın garip , bencil ve ruhsuz bir kadın olması üzücü elbette değil mi? Ama üzülmeyin , üzülmedim aslında ben. Dedim ya , gideceği varmış ki gitti.

Melih Kalkan ( PericuS )​
 
Ne söylemek istediğini ne düşündüğünü çok çok iyi anlıyorum. Ama Hayat işte Seni yerden yere vuran'da hayat, Yaralarını saran'da hayat..
 
Gidenler senden hep bir parça götürürler ve bu parçalarda da derin izler kalır.
Baktıkça yaşıyor olmanın kıymetini anlamanı sağlayacak bir yara izi kalır ve bu yara izleriyle yaşamaya alışırsın...

Yüreğine sağlık kardeşim ;)
 
Evet abi haklısın. Her biri , duvara kazınan bir çentik gibi bir şeyler kazıyor sanki kalbine. Ya da sadece bir tanesi.
 
belki bir çoktur ama içlerinde 1 tanesi vardır ki. ne var ne yok siler süpürür
 
Yarayı açan da bir dişi , o yaraya merhem olacak olan kişi de bir dişidir.
Öyle tuhaf ki bu hayat , öyle bir kurgusu var ki bu düzenin canını acıtan varlık zamanla canının bir parçası olabiliyor.Böylelikle canını acıtan herşeyden nefret etme duygunu hiçe indirgiyor.

Giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir sen gideni değil giden seni kaybetmiştir kanka :D:D:D:D:D
 
Hehehe ^^. Erkek ve kadın birbirileri için var. Bir erkek öyle bir kadınla tanışır ki dünyayı yönetecek kadar uyumludurlar. Fakat öyle bir kadınla da tanışabilir ki , hayatı çıkmazlara girer , hep aynı şeyden bahsediyoruz ya işte , hayat ^^
 
Kardeşim öncelikle, sevmişsin o belli :) Ama yanlış insanı sevmişsin sen, yada yanlış bir zamanda sevmişsin... Bayanların çoğu böyledir işte, bir bakmışsın yoklar bir bakmışsın pişman olup geri gelmişler.

Hayatta bunun gibi bir şey, Bence kardeşim sana bir tavsiye ilk başta mantığının uyuşmasını sağla mantık uyuşursa kalp onu bir şekilde tamamlar. Her şey ne yazık ki sevgi değil bu devirde, sevgi yetersiz kalıyor...
 
Hayat iste bir bakmısın zirvedesın bir bakmısın diptesin.
Hayatta herseyı yasamak guzel en buyuk acıları bıle.her acı zevk verır ınsana farkında olmadan.
Isyan edılmeden yazılmıs guzel bır yazı tesekkurler melıh.
 
Teşekkür ederim güzel yorumun için :) Ama şöyle de bir durum var belki de zamanında benim yanlışlarımdan dolayı böyle olmuş da olabilir. Sadece karşı tarafa yıkmak yanlış olur durumu elbette. Ben gerekenleri yapmış mıyım acaba? Ayrıca eski bir olayı yazıya dökmüştüm ki Emre abi de söyledi ya , hayat. Yerden yere vuran da , yaralarını saran da. Böyle büyüyoruz , bunlar olmalı biraz da hayatımızda her biri birer tecrübe çünkü ^^
 
O zaman güzel bir laf var :) papaz 2. kez pilav yememeli kardeşim. Ona göre yeni hayatını çizebilirsin :)
 
Sen empatı kurarak dogruları yaptıgına ınandıysan sıkıntı yok bence:)
Hayat ınsana bırsey yapmıyor bence her dusus kısıde farkındalık yapma cabası uyandırıyor. Her farkındalık bır yukselısı sonrada dususu tetıklıyor.ınsanlar boyle yasamaya devem edıyor duse kalka.tam ogrendık dıyoruz omrumuz yetmıyor buseferde.:)
 
Ama hayat diyorum yine de :) Bazen en çok tanıdığımızı iddia ettiğimiz kişiyi bile hiç tanımadığımızı düşünmüyor muyuz? Böyle kabullenmek mi lazım acaba? :)
 
Hayır :) böyle kabullenmek kaybetmektir bana göre, tanıyana kadar bir şeylere başlamamak lazım. Yoksa sonuç gene hüsran olur, gene hüsran :) üzüldüğünle kalırsın, bir insanı tamamiyle tanımadan hiç bir şekilde bir şeylere başlama derim. Kendinden eminsen, ben tanıyorum artık karşımdakini diye :) başla o zaman
 
Ama demek istediğim tam olarak şu , en iyi şekilde tanıyorum dediğimiz birisini bile bazen tanımadığımızı düşünüyoruz. Ya da bir şey yapıyor , o tanıdığımız o değil. ^^
 
Bız ınsanlar kendımızı bıle tanımıyoruzkı cevremızdekılerı tanıyalım.hıc ben kımım dıye kendıne sorup net bır cevaba ulasabıldınmı.
Ne kabulleneceksın nede kabullenmeyeceksın ortada olmak en mantıklsı cunkı herkes sen var oldugun surece var.
 
"Hayat" derler seyredebildiğin kadar vardır ve "Sen" derler seyirci kalmadığın kadar varsın ^^
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri