Hayatın şöyle bir gerçeği var ki; erkekler kaç yaşında ya da hangi konumda, ekonomik düzeyde olurlarsa olsunlar evlenmekten korkuyorlar. Hayatlarındaki kadını ne kadar severlerse sevsinler, evlilik fikrine karşı bir isteksizlikleri var! Yumurta kapıya dayanıp, artık evlilik ufukta göründü mü hep o direniş sergileniyor.
Ya kadınlar, evlenmeye bu kadar can atarken onlar korkmuyor mu? Evlilik korkulacak bir durum mu? Niye bu kadar ürküyoruz? Ya da biz kadınların korkuları ile erkeklerin ki aynı mı? Kadınlar evlilik sonrasından erkekler ise evlenmek fikrinden korkuyorlar. Sanırım erkeklerde evlilik fikri, yarı açık bir cezaevi hissi uyandırıyor. Ya da kafese konmuş bir aslan gözlerinde canlanıyor. Acaba bunun altında neler yatıyor olabilir?
Emin olun, kadınlar ne kadar evlilik meraklısı gibi görünseler de, erkekler kadar olmasa da evlilikten korkuyorlar aslında. Her iki cinside korkutan ama büyük bir oranın teslim olup davulla zurna ile kutlayarak gerçekleştirdikleri bu kaçınılmaz sondan korkmalarının nedenleri farklı sadece. Erkekler evlilik fikrinden korkarken, kadınlar evlendikten sonra erkeğini elinde tutamamaktan, daha sonrada çekici ve arzulanır olup olamayacağı ile kuşkular taşıyorlar. Buna rağmen bir direniş sergiledikleri yok. Öncelikle ilk hedef erkeğe evet dedirtmek oluyor.
Hayata Bakış Açısı
Her erkek o hayat değiştiren sihirli kelime ‘evet’i demeden önce bu direnişin üstesinden gelmeli diye düşünüyorum. Korkunun ecele faydası yok nasılsa… Evli olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu.. Evlilik olasılığı gündeme gelince erkeklerin isteksizliklerinin altında yatan; onlara bu olasılığı düşündüren kadının yetersizliği değil aslında. Kafalarını karıştıran konu, korkularının altında yatan; bundan sonra tek bir kadınla yapıp yapamayacakları ya da aile kurdukları zaman karşı karşıya kalacakları yükümlülükleri üstlenmek isteyip istemedikleri ve maddi konular oluyor. Erkekler doğaları bakımından evlilikten korkuyorlar. Sorun, şu kızla ya da bu kızla evlenmek değil aslında, temel sorunları evlenip evlenmemek. Yani evli olmak ya da olmamak, işte bütün meseleleri bu..
Hayata bakış açıları, fizyolojileri, psikolojileri ve gelecekten beklentileri farklı bu iki cinsin evliliğe bakış açılarının da farklı olması kadar doğal bir şey yok. Temel de kadınlar üremek için erkeklerde üretmek için doğmuşlar ne de olsa. Kadın bir an önce evlenmek istiyor, erkek mümkün olduğunca bekar kalmak. Kadın seve seve evleniyor, erkek ise ürke ürke…
İç Güdülere Ters Düşmek
Evlilik uygarlığın erkeğe zorla kabul ettirdiği bir kurum, bazı kültürel faktörlerin etkisi ile insanoğlunun organik evrimi sonucu gelişen bir durum. Evlilik erkeğin iç güdülerine ters düşüyor. Bu nedenle de erkek bünyesi, evlenmek için içindeki güçlü direnişin üstesinden gelmeye çalışıp, evlilik öncesi karşı cinse karşı bir direniş sergileniyor. İçgüdüleri ile baş edebildiklerinde, sert ve bağımsız doğalarını yenebildiklerinde evliliğe hazır hale geliyorlar. Genç, güçlü ve erkeklik ruhu ile dolu oldukları dönemlerde evlilik erkeğin yaradılışına aykırı düşüyor. Bağlanma konusundaki isteksizlikleri, tavlama ve macera arama arzusunu bırakmaya karşı dirençlerinin altında bu yatıyor. Evlenmek pek çok serüvenden vazgeçmek demektir. Bu da erkeklerin ergenlik dönemi zihniyetlerine veda etmeleri anlamına geliyor. Oysa biliyoruz ki erkeklerin bir yanı her zaman çocuk kalıyor.
Ve erkeklerde çocukluklarına veda edip sorumluluk alıp, sabit olmak istemiyorlar. Yaşça ergenlik dönemine girseler de çocuk ruhları macera peşinde koşmayı bırakıp ergenlik dönemine bir türlü adım atmak istemiyor. Üstüne bir de alınacak yükümlülükler, görev ve sorumluluklar onları iyice korkutuyor. Erkeklerin ‘en iyilerinin bile’ çoğunlukla evlilikten korkmasına bu yüksek sorumluluk duygusu neden oluyor. Cinsel dürtülerin yanı sıra yükümlülükleri yerine getirmek, sorululukları üstlenmek zorunda oluşları onları evlilikten korkutuyor. Erkeklerin yasalar ve toplum tarafından kutsanmış olan evlilik bağını kurmak istememelerinin altında bunlar yatıyor.
Yazar: Sezin Sivri
Ya kadınlar, evlenmeye bu kadar can atarken onlar korkmuyor mu? Evlilik korkulacak bir durum mu? Niye bu kadar ürküyoruz? Ya da biz kadınların korkuları ile erkeklerin ki aynı mı? Kadınlar evlilik sonrasından erkekler ise evlenmek fikrinden korkuyorlar. Sanırım erkeklerde evlilik fikri, yarı açık bir cezaevi hissi uyandırıyor. Ya da kafese konmuş bir aslan gözlerinde canlanıyor. Acaba bunun altında neler yatıyor olabilir?
Emin olun, kadınlar ne kadar evlilik meraklısı gibi görünseler de, erkekler kadar olmasa da evlilikten korkuyorlar aslında. Her iki cinside korkutan ama büyük bir oranın teslim olup davulla zurna ile kutlayarak gerçekleştirdikleri bu kaçınılmaz sondan korkmalarının nedenleri farklı sadece. Erkekler evlilik fikrinden korkarken, kadınlar evlendikten sonra erkeğini elinde tutamamaktan, daha sonrada çekici ve arzulanır olup olamayacağı ile kuşkular taşıyorlar. Buna rağmen bir direniş sergiledikleri yok. Öncelikle ilk hedef erkeğe evet dedirtmek oluyor.
Hayata Bakış Açısı
Her erkek o hayat değiştiren sihirli kelime ‘evet’i demeden önce bu direnişin üstesinden gelmeli diye düşünüyorum. Korkunun ecele faydası yok nasılsa… Evli olmak ya da olmamak, işte bütün mesele bu.. Evlilik olasılığı gündeme gelince erkeklerin isteksizliklerinin altında yatan; onlara bu olasılığı düşündüren kadının yetersizliği değil aslında. Kafalarını karıştıran konu, korkularının altında yatan; bundan sonra tek bir kadınla yapıp yapamayacakları ya da aile kurdukları zaman karşı karşıya kalacakları yükümlülükleri üstlenmek isteyip istemedikleri ve maddi konular oluyor. Erkekler doğaları bakımından evlilikten korkuyorlar. Sorun, şu kızla ya da bu kızla evlenmek değil aslında, temel sorunları evlenip evlenmemek. Yani evli olmak ya da olmamak, işte bütün meseleleri bu..
Hayata bakış açıları, fizyolojileri, psikolojileri ve gelecekten beklentileri farklı bu iki cinsin evliliğe bakış açılarının da farklı olması kadar doğal bir şey yok. Temel de kadınlar üremek için erkeklerde üretmek için doğmuşlar ne de olsa. Kadın bir an önce evlenmek istiyor, erkek mümkün olduğunca bekar kalmak. Kadın seve seve evleniyor, erkek ise ürke ürke…
İç Güdülere Ters Düşmek
Evlilik uygarlığın erkeğe zorla kabul ettirdiği bir kurum, bazı kültürel faktörlerin etkisi ile insanoğlunun organik evrimi sonucu gelişen bir durum. Evlilik erkeğin iç güdülerine ters düşüyor. Bu nedenle de erkek bünyesi, evlenmek için içindeki güçlü direnişin üstesinden gelmeye çalışıp, evlilik öncesi karşı cinse karşı bir direniş sergileniyor. İçgüdüleri ile baş edebildiklerinde, sert ve bağımsız doğalarını yenebildiklerinde evliliğe hazır hale geliyorlar. Genç, güçlü ve erkeklik ruhu ile dolu oldukları dönemlerde evlilik erkeğin yaradılışına aykırı düşüyor. Bağlanma konusundaki isteksizlikleri, tavlama ve macera arama arzusunu bırakmaya karşı dirençlerinin altında bu yatıyor. Evlenmek pek çok serüvenden vazgeçmek demektir. Bu da erkeklerin ergenlik dönemi zihniyetlerine veda etmeleri anlamına geliyor. Oysa biliyoruz ki erkeklerin bir yanı her zaman çocuk kalıyor.
Ve erkeklerde çocukluklarına veda edip sorumluluk alıp, sabit olmak istemiyorlar. Yaşça ergenlik dönemine girseler de çocuk ruhları macera peşinde koşmayı bırakıp ergenlik dönemine bir türlü adım atmak istemiyor. Üstüne bir de alınacak yükümlülükler, görev ve sorumluluklar onları iyice korkutuyor. Erkeklerin ‘en iyilerinin bile’ çoğunlukla evlilikten korkmasına bu yüksek sorumluluk duygusu neden oluyor. Cinsel dürtülerin yanı sıra yükümlülükleri yerine getirmek, sorululukları üstlenmek zorunda oluşları onları evlilikten korkutuyor. Erkeklerin yasalar ve toplum tarafından kutsanmış olan evlilik bağını kurmak istememelerinin altında bunlar yatıyor.
Yazar: Sezin Sivri