Kadın, gül ve mum

Konu sahibi son olarak 2618 gün önce görüldü
'Kadın, gül ve mum'

Kırılgan yüreğiyle
zârif bir takıdır, kadın
buzdan mavi bir gülün üşüyen nöbetlerine..

Dudak arasında ses
alın çizgisinde ışık;
ter döker tezatların koltuğuna..
Karanlık hüznü sırtlayınca
gecenin avuçlarında soluklanır mum..
Toprağın buharında çillenen tohum
kilidi açtığında;
gül, kalbine kanar
mum, geceye yanar
kadın, içine ağlar..

Sessizlik terkibi çözdüğünde
kadın, gül ve mum; vücut bulur kalemde
Geri döner esreler..Medler susar
ilk kitabe...Kadına

Uzun ve dolgun kirpiklerinde
ayrılan ıstırap öğeleri
cilveleşir kadının yaşam metninde..

Yüreğinde çelişen mevsim külleri / nişan
hurufun katli mimiklerinde / yas
acıyı harlayan, kalbindeki / mim
Kadın, kader
aynaların diline düşer
görüntü her kavmin ezberidir ki
kehanet /
düş - ateş
yaşlanır zaman askısında..

Bir dizin kinle cilalanan duyguları
çöker - im sessizliğiyle dibine ve
aynaların suretine konar..Kadın

Akik taşlarıyla düğmelenir çaresizlik hayallerine
ahların boy gösterisi/
kan, heyecan
parmak uçlarında kabus /
umutlarına iliklenir ki
im silinir dünden
aynaların diliyle seslenir
kadın

Cezimler susar, geri dönen şeddelerle
ikinci kitabe (gül) e
 
Geri