İzmir Aşk'tır

İzmir'in dağlarında çiçekler açar
Altın gümüş ordu ateşler saçar
Bozulmuş Yunanlılar yel gibi kaçar

Kader böyle imiş ey şanlı ata
Yaşa Mustafa Kemal Paşa yaşa

Peygamber kucağında şehitler yeri
Çalındı borular haydi ileri
Bozuldu çadırlar kalmayın geri

Kader böyle imiş ey şanlı ata
Yaşa Mustafa Kemal Paşa yaşa

Türk oğluyum ben ölmek isterim
Toprak diken olsa yatağım yerim
Allah'ından utansın dönenler geri

Kader böyle imiş ey şanlı ata
Yaşa Mustafa Kemal Paşa yaşa

Kemeraltı Güzeli
Tatlı ve nazlı bir hayal değil
Bizim çarşıdan aşığımdı o
İmbatında ve busesinde o
Canım İzmirim

İşte bu bir rüya değildi ki
Bizim çarşıdan aşığımdı o
Süzülürken mehtabı kuşanmış
Kemeraltı güzeli

Tek tek basaraktan
Göz göz göz süzerekten

Kordondaki sakız yalılara
Sormalısınız ah o günleri
Tutuşur denizi Bostanlı'da o
Canım İzmirim

Belki Karşıyaka'dan gelirdi o
Bizim çarsının gözbebeğiydi
Belkide Güzelyalı'dan gelirdi
Kemeraltı güzeli ♥​

Karaburun, Ege Bölgesinde İzmir iline bağlı bir ilçedir. Karaburun Yarımadası’nda bulunan ilçenin 1 beldesi ve 13 köyü vardır. İlin en küçük ilçesidir. Genelde yazlık sezonda ilgi görmektedir


​

KARŞIYAKA AŞKI BAŞKADIR..

Karşıyaka kızları neden bu kadar güzel ve havalı dersiniz?
Aşktır bu! Bıkmadan usanmadan her yerde, göğsünü gere gere “Karşıyakalıyım” dedirten. İzmirli değiliz. Karşıyakalıyız. Havası suyu mu? Yalısı, palmiyeleri, eski köşklerinin güzelliği mi? Çarşı sokakları mı? İlk öpücüğün unutulmaz heyecanı mı? Sokaklarında delice pedal çevirdiğimiz günler mi? (Futbol maçları mı desem?) Sahildeki stadyumda 3O Ağustos Zafer Bayramı Kutlamaları mı? Işıl ışıl misketlerin birbirine çarparken çıkardıkları seslerin vapur düdüklerine karışması mı?
Sonra o deli, o yeşil kırmızı aşklı çocuğun, üstüne formayı geçirip futbol maçlarına gidip, gelişi miydi? Nergis kokan mahallelerin sokak aralarında oynanan maçlarda, golü atınca, sana doğru deli gibi koşması mıydı? O küçük kızın sürdüğü ilk rujda kendini beğenmişliyi de cabası. Rimelli kirpiklerinin arasından o terlemiş, o ilk aşkına ürkek bakışıyla… Etrafında kızlar çığlık çığlığa tezahüratta. Karşıyaka’da…
Sonra o deli o çıldırasıya akıl almaz ilk gençlik yılları, sahilde arkadaşlarla içilen biralar. Eski Bostanlı iskelesinde geceyi yırtan gitar eşliğinde söylenen şarkılar arasında. İlk sarhoşluklar… Okulu ekip gezip tozmalar. Bilardo toplarının, ıstakaların arasında o bembeyaz lise gömleğinin tebeşirden yeşile boyanması. Annenizin durumu çakması. Atlayıp bir motosiklete yeşil kırmızı, son sürat Foça’ya Çeşme’ye kaçışlar. Kendinden kaçışlar.
İlkler hep ordadır oysa. Anılar. Yaşanmışlıklar.
Martı çığlıkları arasında vapur sefaları. İnsan Hakları Parkının oradan Çatalkaya’nın o görkemli görüntüsü. Eskiler “Çatalkaya kararırsa İzmir’in havasından korkun!” derlermiş.
Biz Karşıyaka Gençleri; Korkmayız.! Ne İzmir’in havasından ne de hayatın yokuşlarından...
Karşıyaka kızları güzeldir. Havalıdır. Neden mi? Bizim kızlarımızın özerk kişiliği gelişmiştir. Ezik değildirler. Kendini ifade etmesini bilirler. Doğaldırlar. Havalıdırlar elbet. Ama düşününce, az bile.
Erkekleri delikanlıdır. Tüm dünya erkeklerine taş çıkartırlar. Serserileri mi? Siz tanımamışsınız onları. Tertemizdir yürekleri de aşkları kadar. Dürüsttürler. Sadece akılları biraz çılgınlığa yatar. Eee olacak o kadar da. Karşıyakalı olmanın da raconları var herhalde.

Karşıyaka güzelleri. Karşıyaka yakışıklıları. En büyük ve en anılası Karşıyaka aşkları. O aşklar ki Anılarda. İstasyondan geçen bir trenin çufçuflarında. Yüreklerde derinlerde, mükemmellikte ve saflıkta.
Peki neden nereye gidersek gidelim göğsümüzü gere gere “Ben Karşıyakalıyım” diyoruz,. Bizim kendimize güvenimiz vardır çünkü. Belki de hiçbir ilin ilçenin gençlerinin olmadığı kadar. Kim bilir? Bu yüzden her yerde meşhuruzdur.
Özel bir yer Karşıyaka. Kutsal topraklardan gelen bizler, hepimiz, tek tek özel insanlarız. Karşıyakalıyız. Susmayız, konuşuruz. Övünürüz güzel kızlarımızla. Aşklarımızla. Takımımızla. Bu yüzden her yerde gururla giyeriz K.S.K tişörtlerimizi. Evlerimizin kapısına yapıştırırız armamızı.

VE BEN; Beyoğlu’ nda soğuk kış günlerinde K.S.K atkımı takarım yalnızlıktan titrememek için. Şehir dışında okuyan yüzlerce Karşıyakalı genç gibi. O an da kalabalığın arasından bir genç selam verir bana. Gülümseriz birbirimize. Ufak bir el işareti ile gururla. O büyük kentte kardeşizdir o an da. Gülümseriz hemşerimle birbirimize. Yeşil kırmızı atkım boynumda. Kalabalık yalnızlıklar arasında. Beyoğlu’nda..
Alnımız açık başımız diktir. Arkamıza bakmayız… Geleceğe bakarız.. Kardeşliklerimiz dostluklarımız ömür boyu sürer. Eğlenmesini de biliriz, dağıtmasını da. Ama izin de vermeyiz asla sokağımızda ki ağacın kesilmesine.
Hiçbir gence soruşturma açılmamıştır sarmaş dolaş gezdikleri için.. Ramazan’ da hiç kimse birine sigara içiyor diye kötü gözle bakmaz. Ya da ne bileyim bir Karşıyaka güzeli mini eteğini çektiği zaman altına. Süzülerek geçer çarşıdan bir kuğu edasıyla, hiç istifini bozmadan.
Belki de bu yüzden Zübeyde anamız hep gülümseyerek gökyüzünden bakar Karşıyakalılara…

“KARŞIYAKA ÖZGÜRLÜK DEMEKTİR..”
*Kei

alinti

​