F
Fenerbahçe
Ziyaretçi
Ziyaretçi
19 - 21 Nisan tarihleri arasında “Duygulanım Bozuklukları" toplantısı Ankara’da yapıldı. Toplantıların ilk gününde kısa bir sohbetin çağrıştırdıklarını, bu konudaki düşüncelerimi sizinle paylaşmak istiyorum.
Yıllardır tanıdığım, kardeş gibi sevdiğim bir meslektaşım muayenehane açmayı düşünüyordu.
Heyecanlıydı.
Acabaları vardı.
Kazanabilecek miydi?
Başka bir meslektaşım, sevgili Prof. Dr. Salih Battal'la onu cesaretlendirmeye çalıştım.
18 yıldır muayenehanem var.
Binlerce kişiyle sorunları nedeniyle karşılıklı tek sorumlu olarak konuşmak, yardımcı olmak kolay değildi.
Ben de aldığım eğitimle, sevgili rahmetli babamdan öğrendiklerimle muayenehanemde uygulamaya çalıştıklarımı yazacağım bugün.
Bunları dikkatli oku kardeşim, öğrenmenin yaşı yok.
Mesleğinin dışındaki hiç kimseye meslektaşını kötüleme.
Meslektaşını eleştireceksen, onunla paylaş düşüncelerini.
Bunu hastalar için yap.
Unutmaman gereken en önemli şeylerden biri: “her doktor, birilerinin mutlaka en iyi doktorudur.
Meslektaşını uluorta kötülemen, o hastalara saygısızlıktır.”
Hiç kimseyi, ama hiç kimseyi din, dil, ırk, mezhep farklılıklarıyla görme.
Bırak bunları konuşmayı, bunları çağrıştıran ifadelerden, yazılardan bile uzak dur.
Uç akımlardan uzak dur!
Unutma ki uçlara gidildikçe, her iki uç aynada buluşur.
O kadar ki, kendini hümanist düşünceyi esas alan bir uçta zannederken, öfke kusan, kendine dön mesajları veren insanlarla aynı kapta görürsün.
İnsanları fiziksel özellikleriyle görmemeye çalış.
Bunları vurgulamaktan kaçın.
Hele hele bunu yapanların yanında olduğun mesajını verme.
Anlaşılır ol.
Bilimsellik adına, bildiklerinin derinliğini göstermek adına karşındakinin anlamayacağı konuşmalar yapma.
Bazı kongrelerde öyle konuşma yapanlar gördüm ki, meslektaşları bile anlamakta güçlük çekiyor.
Bunun mazereti olabilir ama, hastan tarafından anlaşılmaz olursan mesleğini nasıl uygulayabilirsin.
Mevlana’nın bir deyişini hatırlatmak istiyorum: “Ne kadar bilirsen bil, bütün bildiklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır.”
Stanley Cobb, Psikiyatri için şöyle der: Tıp sanatlarının en eskisi, tıp bilimlerinin en yenisi. Mesleğini sanatçı duyarlılığı ve inceliğinde uygulamaya çalış.
Bütün bunları yazmamın sebebi kardeş gibi gördüğüm bir meslektaşımın, yeni başlayacağı muayenehane yaşamında yanlışlara düşmemesi içindi.
Gördüğünüz gibi daha çok evrensel, insani mesajlar taşıyor yazdıklarım.
Kardeşiniz dediğiniz kişi kardeşinizdir.
Değiştiremezsiniz.
Sana da kardeşim diye hitap ettim hep, muayenehane açacak meslektaşım.
Bütün bu yazdıklarım zaten içinde olduğuna inandığım insanî değerler.
Böyle hissetmiyorsan maaş almanın rahatlığıyla halen çalıştığın şekilde güvenle çalışmana devam et.
Yoksa kendini ne kadar zorlarsan zorla, bir gün gelir takken düşer ve KEL’in görünür.
«Alıntı»
Yıllardır tanıdığım, kardeş gibi sevdiğim bir meslektaşım muayenehane açmayı düşünüyordu.
Heyecanlıydı.
Acabaları vardı.
Kazanabilecek miydi?
Başka bir meslektaşım, sevgili Prof. Dr. Salih Battal'la onu cesaretlendirmeye çalıştım.
18 yıldır muayenehanem var.
Binlerce kişiyle sorunları nedeniyle karşılıklı tek sorumlu olarak konuşmak, yardımcı olmak kolay değildi.
Ben de aldığım eğitimle, sevgili rahmetli babamdan öğrendiklerimle muayenehanemde uygulamaya çalıştıklarımı yazacağım bugün.
Bunları dikkatli oku kardeşim, öğrenmenin yaşı yok.
Mesleğinin dışındaki hiç kimseye meslektaşını kötüleme.
Meslektaşını eleştireceksen, onunla paylaş düşüncelerini.
Bunu hastalar için yap.
Unutmaman gereken en önemli şeylerden biri: “her doktor, birilerinin mutlaka en iyi doktorudur.
Meslektaşını uluorta kötülemen, o hastalara saygısızlıktır.”
Hiç kimseyi, ama hiç kimseyi din, dil, ırk, mezhep farklılıklarıyla görme.
Bırak bunları konuşmayı, bunları çağrıştıran ifadelerden, yazılardan bile uzak dur.
Uç akımlardan uzak dur!
Unutma ki uçlara gidildikçe, her iki uç aynada buluşur.
O kadar ki, kendini hümanist düşünceyi esas alan bir uçta zannederken, öfke kusan, kendine dön mesajları veren insanlarla aynı kapta görürsün.
İnsanları fiziksel özellikleriyle görmemeye çalış.
Bunları vurgulamaktan kaçın.
Hele hele bunu yapanların yanında olduğun mesajını verme.
Anlaşılır ol.
Bilimsellik adına, bildiklerinin derinliğini göstermek adına karşındakinin anlamayacağı konuşmalar yapma.
Bazı kongrelerde öyle konuşma yapanlar gördüm ki, meslektaşları bile anlamakta güçlük çekiyor.
Bunun mazereti olabilir ama, hastan tarafından anlaşılmaz olursan mesleğini nasıl uygulayabilirsin.
Mevlana’nın bir deyişini hatırlatmak istiyorum: “Ne kadar bilirsen bil, bütün bildiklerin karşındakinin anlayabildiği kadardır.”
Stanley Cobb, Psikiyatri için şöyle der: Tıp sanatlarının en eskisi, tıp bilimlerinin en yenisi. Mesleğini sanatçı duyarlılığı ve inceliğinde uygulamaya çalış.
Bütün bunları yazmamın sebebi kardeş gibi gördüğüm bir meslektaşımın, yeni başlayacağı muayenehane yaşamında yanlışlara düşmemesi içindi.
Gördüğünüz gibi daha çok evrensel, insani mesajlar taşıyor yazdıklarım.
Kardeşiniz dediğiniz kişi kardeşinizdir.
Değiştiremezsiniz.
Sana da kardeşim diye hitap ettim hep, muayenehane açacak meslektaşım.
Bütün bu yazdıklarım zaten içinde olduğuna inandığım insanî değerler.
Böyle hissetmiyorsan maaş almanın rahatlığıyla halen çalıştığın şekilde güvenle çalışmana devam et.
Yoksa kendini ne kadar zorlarsan zorla, bir gün gelir takken düşer ve KEL’in görünür.
«Alıntı»
Bilmem neyin bilmem nesi olmuş diyor. Laaa ben sanki tıp okudum, söylediğin kelimeyi söylemem için 2 defa daha anlamadım demekten keyif alıyorum