İlk görev yeri olarak Zonguldak iline atandım... Köşe bucak ev arıyorum...
Baktığım her evde ev sahibinin sorduğu ilk soru “Evli misin, bekâr mısın” oluyor...
Bekârım deyince de “Ben bekâra ev veremem” cevabını alıyorum...
Neredeyse kafayı sıyıracağım!.. Bir umut bir eve daha bakarken o meşhur soru geliyor...
Ve ardından ev sahibi ile aramızda geçen konuşma:
EV SAHİBİ: Evli misin?...
BEN: Hayır bekârım...
E.S: Nişanlı mısın?...
B: Yok değilim...
E.S: Sözlün var mı?...
B: Hayır o da yok...
E.S: Kız arkadaşın var mı peki?...
B: Maalesef o da yok...
E.S: O zaman sana bu evi veremem...
B: Neden peki?...
E.S: Ben evimi bekâra vermem...
B: (Kafada şarteller attığından) O halde varsa benim yaşlarda bir kızın, ver onu... Hem ben evlenmiş olurum, hem sen evini kiraya vermiş olursun...
Dedim, demez olaydım... Çünkü en son adamın sopayla beni kovaladığını hatırlıyorum...
Baktığım her evde ev sahibinin sorduğu ilk soru “Evli misin, bekâr mısın” oluyor...
Bekârım deyince de “Ben bekâra ev veremem” cevabını alıyorum...
Neredeyse kafayı sıyıracağım!.. Bir umut bir eve daha bakarken o meşhur soru geliyor...
Ve ardından ev sahibi ile aramızda geçen konuşma:
EV SAHİBİ: Evli misin?...
BEN: Hayır bekârım...
E.S: Nişanlı mısın?...
B: Yok değilim...
E.S: Sözlün var mı?...
B: Hayır o da yok...
E.S: Kız arkadaşın var mı peki?...
B: Maalesef o da yok...
E.S: O zaman sana bu evi veremem...
B: Neden peki?...
E.S: Ben evimi bekâra vermem...
B: (Kafada şarteller attığından) O halde varsa benim yaşlarda bir kızın, ver onu... Hem ben evlenmiş olurum, hem sen evini kiraya vermiş olursun...
Dedim, demez olaydım... Çünkü en son adamın sopayla beni kovaladığını hatırlıyorum...
