Bir hizmet sözleşmesine dayanarak işçi çalıştıran gerçek ve tüzel kişiye işveren denir.
Burada gerçek kişi, haklarını ve sorumluluklarını kullanabilecek durumda olan bireyleri,
tüzel kişi olarak ise şirket, dernek, vakıf gibi kuruluşlar ifade edilmektedir.
İşveren; işçiyi işe alan, ondan iş yapmasını isteyen, bu konuda emir ve talimat
vermeye yetkili olan, bütün bunlara karşılık ücret ödemekle yükümlü kimsedir.
İş Kanununun 1. maddesinin 3.fıkrasında “İş yerinde işveren adına hareket eden, işin
ve iş yerinin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir.” hükmü yer almaktadır.
Gerekli görülen zamanlarda işletmelerin başında işveren vekili dediğimiz, işveren adına
yönetim çalışmalarını gerçekleştiren kişiler olabilmektedir.
Burada gerçek kişi, haklarını ve sorumluluklarını kullanabilecek durumda olan bireyleri,
tüzel kişi olarak ise şirket, dernek, vakıf gibi kuruluşlar ifade edilmektedir.
İşveren; işçiyi işe alan, ondan iş yapmasını isteyen, bu konuda emir ve talimat
vermeye yetkili olan, bütün bunlara karşılık ücret ödemekle yükümlü kimsedir.
İş Kanununun 1. maddesinin 3.fıkrasında “İş yerinde işveren adına hareket eden, işin
ve iş yerinin yönetiminde görev alan kimselere işveren vekili denir.” hükmü yer almaktadır.
Gerekli görülen zamanlarda işletmelerin başında işveren vekili dediğimiz, işveren adına
yönetim çalışmalarını gerçekleştiren kişiler olabilmektedir.