Bir şey daha var. Ben yakın tarihleri pek iyi hatırlamam ama daha eskisini iyi hatırlarım. Lisede, o ana kadar hiç kitap okumamış, İlkokula başlarken Türkçe bile bilmeyen, Okulun en tembelleriyle yarışabilen vs benim edebiyat hocam bize kompozisyon çalışmamız için şu cümleyi vermişti;
İnsan, düşleri doğrultusunda güvenle ilerlerse, hiç umulmadık bir anda başarıya ulaşır.
Aslında çok basit gibi görünen bu cümle hala aklımda...ve aslında o kompozisyonda, şu an bu konuda anlatılmak istenen ile alakalı yazmıştım ben. O hocanın neden beni koruyup kolladığını ve sevdiğini ve aslında aynı zamanda edebi metinler dersinden de kalmayı hak ettiğim halde beni neden geçirdiğini şimdi anlıyorum. O umulmadık an aslında vazgeçiştir. Neyse, aslında sonradan hepsini solladım. Hepsini...