` istanbuL ~
İstanbul… Ah seni bir an görebilmek.. Hasretim suzan gibi…
Kalbinin henüz hiç kimsenin göremediği
Kalbinin en suskun
Ah İstanbul… Güven dolu hayaller sakladım sana.
Kimseye güvenemem
İstanbul… Özümden özüne kanat çırpınca bütün duygular..
Adına merhaba diyerek savruldular
Fatihin fetih gemisini karadan yürütenler
Marmaradan vuslata uzanıp
Hissedebiliyorum nazlı İstanbul
Ne öfke
Ah İstanbul…En safi duygularla bağlandım sana.
Unutursun geçer
İstanbul… Aktın gönül fezasına
Umutlarıdır gönlümün
Puslu fotoğraflarda seyrettim taşını
Gözlerini göremesemde
Hep gecelerinde büyüttüm sevgimi
Kelimelerine meylettim ve hecelerine sığındım…
Ah İstanbul… Derya oldum
Sızlanma boşuna
İstanbul… Hayallerim var ve bu hayaller senindir!
Belki kızacaksın ama yinede hüsün dolu haller senindir.
Engeller çıkarma önüme! Engelleri sen indir.
Şiirler yazdım sana
Bir ev hayal ettim can var içinde..
Kalbimi koydum en güzel yerine; yar içinde..
Kış görmez yüzümüz
Ah İstanbul… Demet demet şiirler topladım sana.
Sözlerin yetersiz
İstanbul… Sözlerim kâfi değil has sesine
Alıştı şu yüreğim hasretine
Ah nefesin.. Üfle yüzüme
Yok dengin.. Gölgen
Rüzgara meydan okuyan yaprağa benzer ahengin…
Hadi
Ah’ı öğretir özüme yüzün…
Ah İstanbul… Kalbimi besteleyip söyledim sana.
Bu kadar yeter
Susarım…
Bir suya
Prangalar yedi dilim; susuyorum..
Feth edilmeyi bekleyen İstanbullar var
Fetih yakındır