İstanbul Dan Hatıralara

Oturdum Üsküdar`ın ismini bilmediğim
Daha önceleri gelmediğim, görmediğim
Boğazın karşısında güzel bir tepesine

Derin bir nefes çektim İstanbul`dan içime
Tüm çocukluğum doldu sanki ciğerlerime
İşte dedim özlemini çektiğim şehir bu

Şöyle durup hayallere dalar gibi oldum
Birden kendimi mavi önlük içinde buldum
Kimbilir kimle, nerede en sevdiğim dostum

Çocukken oynadığımız kaldırım taşları
Söylesene hatırlar mı beni Okmeydanı?
Yoksa sende sildin mi bizi anılardan?

Eskilerden ta derinlerden bir rüzgar esti
Beşiktaş caddelerinden hatıralar geçti
Sahilde gençliğimden kalma bir gitar sesi

Sahil eminim sen unutmamışsındır beni
Hatırlarsın Serkan`ı Yasin`i Hayrettin`i
Birde canımdan çok sevdiğim o vefasızı

Dur, ne olur dur ve ağlatma beni İstanbul
Bendeki hüzün ve ızdırap hepsi san kul
Sen benimsin, benim gençliğim ve tüm hislerim

Derdimi paylaştığım deniz, bir kaç kelime
Söylemek istedi içinden gele gele
Hissetti dokunsa ağlayacaktım, sustu
Yutkundu ve istemeye istemeye, sustu
Ben susutum, İstanbul sustu, hatıralar sustu...

Hüseyin Kayış