Terk edilmiş bir kasaba gibiyim
Issız, yalnız bir o kadar da soğuk…
Ne zaman karlar erir bahar gelir bilmiyorum.
Ne zaman bacalarım tüter, kuşlar öter haberim yok.
Yağmur kar fırtına dinmiyor içimde
Ne zaman çiçekler açar, şenlenirim bilmiyorum
Çocuklar eğlenmeyeli çok oldu bahçelerimde
Soldu yaprağım kurudu dallarım
Harabeye döndüm eski bir kasaba gibi
Bekliyorum karlar eriyecek bahar gelecek
Açacak bahçelerimde bin bir çiçek
Bekliyorum elbet benim de yüzüm gülecek
Ve o zaman bir daha kış gelmeyecek…
Ayşegül Aktağ
Issız, yalnız bir o kadar da soğuk…
Ne zaman karlar erir bahar gelir bilmiyorum.
Ne zaman bacalarım tüter, kuşlar öter haberim yok.
Yağmur kar fırtına dinmiyor içimde
Ne zaman çiçekler açar, şenlenirim bilmiyorum
Çocuklar eğlenmeyeli çok oldu bahçelerimde
Soldu yaprağım kurudu dallarım
Harabeye döndüm eski bir kasaba gibi
Bekliyorum karlar eriyecek bahar gelecek
Açacak bahçelerimde bin bir çiçek
Bekliyorum elbet benim de yüzüm gülecek
Ve o zaman bir daha kış gelmeyecek…
Ayşegül Aktağ