Hira
Üye
-
- Katılım
- Temmuz 18, 2019
-
- Mesajlar
- 2,063
-
- Tepkime puanı
- 2,138
-
- Puanları
- 288
“Bana yeni bir rumuz bulalım, beni Hira rumuzundaki başka biriyle karıştıyorlar.” dedim. Annesinin ismimi kullanmamı önerdi.
Bir duraksadım tabi ki... İçimde bir tuhaflık, boğazımda bir düğümle asıl hissettiklerimi paylaşamadan, “Kızııııım, çok güzel isim ama ben Didem’im diye bas bas bağırdım. Şimdi Hira’yı gerçek bir isimle değiştirirsem saçma olur” diyerek gülmeyi tercih ettim...
Şimdi üstünden biraz zaman geçti de ancak yazabiliyorum...
Çocuğuna güzel bir isim koymak anne ve babaların üzerine düşen en büyük vazifelerdendir denir. Kıyamet günü ismimiz ve babalarımızın isimleriyle çağırılacak olmamızdan kaynaklıymış sanırım. Bu yüzden olsa gerek, bizim büyüdüğümüz coğrafyada insanlar, anne ve babalarının isimlerini çocuklarına verirler.
Kızı yok ama bir gün torunları olacak inşallah. Torunlarına vermek istediğinden emin olduğum bu ismi bana mahlas olarak kullanma hakkı verdi ya, işte ben orda sonsuz bir aidiyet hissettim. Annesinin ismi o; sıradan bir şey değil. Ve ben hayatında hiç sıradan bir yerde değilim. Özel olduğumu biliyordum da, ne bileyim işte... Kaç kişi annemin ismini kullanarak yazabilirsin der ki birisine?
Böylesine kıymetli bir şeyi bana kullanma hakkını veren güzel insan,
Hira’ya olan bağlılığım falan diye bir sürü şey saçmaladım duygu yoğunluğundan... O an yutkunamazdım bile karşımda olsan. Beni nasıl onore ettin bir bilsen! Hep derim, bir tane ismimiz var. Korumak zorunda olduğumuz, bizden geriye kalacak sadece bir tek ismimiz var. Sana bırakılan o en güzide isimlerden birini bana emanet edecek kadar güvendin ya düşüncelerime, kalemime... Varlığına da, dostluğuna da bin şükür.
Annemizin ruhu şad, mekanı cennet olsun.
https://youtu.be/L_TTuw2Y9gc
Bir duraksadım tabi ki... İçimde bir tuhaflık, boğazımda bir düğümle asıl hissettiklerimi paylaşamadan, “Kızııııım, çok güzel isim ama ben Didem’im diye bas bas bağırdım. Şimdi Hira’yı gerçek bir isimle değiştirirsem saçma olur” diyerek gülmeyi tercih ettim...
Şimdi üstünden biraz zaman geçti de ancak yazabiliyorum...
Çocuğuna güzel bir isim koymak anne ve babaların üzerine düşen en büyük vazifelerdendir denir. Kıyamet günü ismimiz ve babalarımızın isimleriyle çağırılacak olmamızdan kaynaklıymış sanırım. Bu yüzden olsa gerek, bizim büyüdüğümüz coğrafyada insanlar, anne ve babalarının isimlerini çocuklarına verirler.
Kızı yok ama bir gün torunları olacak inşallah. Torunlarına vermek istediğinden emin olduğum bu ismi bana mahlas olarak kullanma hakkı verdi ya, işte ben orda sonsuz bir aidiyet hissettim. Annesinin ismi o; sıradan bir şey değil. Ve ben hayatında hiç sıradan bir yerde değilim. Özel olduğumu biliyordum da, ne bileyim işte... Kaç kişi annemin ismini kullanarak yazabilirsin der ki birisine?
Böylesine kıymetli bir şeyi bana kullanma hakkını veren güzel insan,
Hira’ya olan bağlılığım falan diye bir sürü şey saçmaladım duygu yoğunluğundan... O an yutkunamazdım bile karşımda olsan. Beni nasıl onore ettin bir bilsen! Hep derim, bir tane ismimiz var. Korumak zorunda olduğumuz, bizden geriye kalacak sadece bir tek ismimiz var. Sana bırakılan o en güzide isimlerden birini bana emanet edecek kadar güvendin ya düşüncelerime, kalemime... Varlığına da, dostluğuna da bin şükür.
Annemizin ruhu şad, mekanı cennet olsun.
https://youtu.be/L_TTuw2Y9gc
