İş yeri arkadaşlığı/dostluğu

Larien
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
“İş arkadaşından dost olmaz” şeklinde genel geçer bir fikir var. Genellemelere çok karşıyım, tartışmaya açalım, sizce olmuyorsa neden, oluyorsa handikapları neler? Yeter da üstteki üyeyle uğraştığınız, az yazın bir şeyler kfjf
 
İki çok yakın arkadaşım var. İkisi de zamanında aynı yerde çalıştığım kişiler.

İyi ki varsınız Ömer-Yakup
 
Sürdürebildikleriniz ile aile halini alıyorsunuz zaten. Sürmüyorsa da süreç içerisinde elenip gidiyor.

Benim iş yeri arkadaşımlarından biri staj avukatım biri stajerim mesela. Stajımı onun yanında yaptım, stajdan sonra onun bürosunda kaldım, ilk mobilya takımımı o aldı bana, mesleğin başlarında benden büro masraflarına katılmamı istemedi. Eşimle onun bürosunda tanıştım, isteme merasiminde o istedi. Şimdi bu bağlar varken ortada ilişki arkadaşlıktan öteye gidiyor zaten.

Eski Stajerim yeni ortağımla ilişkim de öyle.

Bence bir genellemeden ziyade, karşılaştığınız kişiler ile alakalı.
 
Oluyor bazen ciddi manada samimi insanlar.Tabi menfaati gereği arkadaş olanlar da oluyor fazlasıyla.
 
Mesai saatleri dışında ulaşılamayan herifim.
 
Şu an hayatımdaki en iyi arkadaşlarım hava alanında uzun süre birlikte çalıştığım kişiler.
Hiçbir gün kopmadık, şu an o 6 kişilik grubun hepsi farklı işler yapıyor ama yine de her fırsatta görüşüyoruz.
İnsanlar sürekli insan ilişkilerinde başkalarını suçlar durur, iş arkadaşlarını, akrabalarını falan fıstık.. hep dediğim şey, bir de sizi onlara sormak lazım.
Biriyle nerede, ne zaman, hangi şartlarda tanışmış olduğunuz çok önemli değil.. kiminle tanıştığınız önemli, doğru insan tüm olumsuzluklar içinde bile bir duruş sergiler, yanlış insanlar tüm olumlu şartlarda ya da hayatın olağan akışında bile yanlışlar yapar.
 
Biri liseden ve biri üniversiteden olmak üzere iki yakın dostum var. Üniversiteden olan canım ciğerimdir, zaman zaman da bahsetmişimdir ondan (edis hayranı olan akademisyen jdhd) onlar dışında dostum olarak nitelendirebileceğim arkadaşlarımın birçoğu iş yerinden oldu. Çok sürüldüğüm ya da servis değiştirmeye mecbur bırakıldığım için çok birim gördüm:d çoğuyla artık dairelerimiz farklı o ayrı. Yani asla buna katılmıyorum ama zor yanları var mesela şöyle: ben mesleki anlamda biraz katıyım, normalde insan ilişkilerinde böyle değilim mesela ama mesleki anlamda çizgilerim çok kalın. Çoğu da çok basit aslında farkındayım ama ben böyleyim. O yüzden zaman zaman çok sevdiğim insanlarla da karşı karşıya geldim, geçen böyle bir şey yaşadık bir tanesiyle. Biraz kişiselleştirdi mevzuyu çünkü anlıyorum ben bir şeyi reddettim onun gözünde. Ama sonrasında geçti gitti, aynen devam:d Yani böyle bazen işle duyguların karıştığı zamanlar oluyor, bu bende olmuyor mesela ki ben duygusal biriyim. Neyse zor ama imkansız değil, hepiciğini de severim.
 
Ben bu konuya başka bir pencereden bakıyorum. Bir çok farklı işletmede, bir çok farklı insanla birlikte çalıştım. Kuyu kazmayan, satmayan, komplekssiz bir şekilde bakıp öyle davranabilen çalışma arkadaşlarımın tek ortak özelliği, maddi ve manevi anlamda muhtaç veya bağımlı kimseler olmamalarıydı. Gerek yapılan iş gereği kazanılan rütbe, gerekse gelir bakımından kendini tamamlanmış hisseden, daha fazlasında gözü olmayan ve daha fazlasına/azına sahip insanlarla aralarında bir fark görmeyen kimseler bunlar.

İşte bu bakımdan, tıpkı daha başka sosyal çevrelerdeki gibi, iyi ilişki kurulabilen insanlar "komplekssiz" insanlar oluyor genelde. Benim gözlemim bu yönde.
 
sizi herhangi bir yarışta hissettirmeyen, yaptığınız işe saygı duyan, başarınızla mutlu olan ve tüm bunları ayarında yaşayan insanlarla çok güzel arkadaşlıklar kurulabiliyor. halihazırda dokuzuncu yılımı doldurmuş olduğum iş yerinde arkadaşım yok. burada üç kişiyiz zaten; biri patronum. arkadaş gibiyizdir ama. birlikte yemek yer, sohbet ederiz. onun haricinde, en yakın arkadaşlarımdan biri eski iş arkadaşımdır. ara sıra görüştüğüm eski çalışma arkadaşlarım da var<3
 
Moderatör tarafında düzenlendi:
ufak hesaplara giren, götü başı ayrı oynayan çürük elmalar zamanla fark edilip kenara konulursa geri kalanlarla o iş arkadaşlığı iş arkadaşlığıyla kalmıyor, kendini samimi bir arkadaşlığa, dostluğa bırakıyor.
 
Nadir dostluklar dışında resmiyeti ortak mekan ile sınırlı kalacak arkadaşlıklardır.
 
İş arkadaşlarımın hepsiyle çok iyiyim, bir tanesiyle de artık arkadaşlıktan da öte bişeyiz. Kendi aramızda esprilerimiz, bakışarak anlaşmalarımız var artık. Siz nasıl yaklaşırsanız size öyle yaklaşırlar.

Uzun lafın kısası, ağlama Cimbom.
 
Günümüzün en uzun zamanını iş yarinde ve iş arkadaşlarımızla geçiriyoruz genelde. Eski çalıştığım şirkette çok kişi iş yerinde tanışıp evlendiler.
 
birbirimizin başarısıyla gurur duyduğumuz, birlikte çalışırken her an birbirimize destek olduğumuz arkadaşlıklarım candır... eski iş arkadaşlarım, dostlarım oldu. şu anda da sorun yaşamıyorum iş arkadaşlarımla, yine birbirimize destek oluyor, yeri geldiğinde birbirimizle dalga geçiyoruz. ailemden çok onları görüyorum, iyi insanlara denk geldiğimiz takdirde onlar da birer ailemiz oluyor. şans işi ya. arkamdan kuyumu kazmaya çalışanlar da olabilirdi....
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri