İntihar

R
  • Kullanıcı Restful
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Forumsal Sözlük
Sessizce azraili beklemişti oysa...

33ac35e54200ec86cbd4957d4ff20be8.jpg
 
Intihar etmek, idam-i nefs, veyahut suicid...bundan sonrasi derin bir sessizlik.
Insanoglu neden bazen kendi canina kiyma ihtiyacini duyuyor? Perisanligimiz bizi bu noktaya nasil sürükleyebiliyor? Bir pencereyi acarak, sabah seheri'ni bir son defa icimize cektikten sonra ve aylardir akan gözyasimizi silip kendimizi geri dönüsü olmayan bu bosluga bazen nasil atabiliyoruz?
Su cefali dünya'nin sirri cözülmez ki yaralarimiza bir melhem bulalim, durduk yere ortada neden yokken, kendimize birseyler cikarmamiz ne kadar sacma degilmi? Ama hayat bu, daima ne olursa olsun bizi kilitli kapilar ardinda birakiyor, yollarimizi kesiyor, ellerimizi kollarimizi bagliyor, bu gibi durumlardan kurtulmak herseye bir son vermek demekmi? Hic bir seyin hic mi bir cikar yolu olmaz acaba? Belki de bazi insanlarin gücleri desteksiz kalmanin neticesiyle son bulur. Ne yazik, su devrin acizligi, insanlarin ölüme ne kadar yakin olduklari bir müddet icin düsündügümüz zaman feci bir sekilde gözümüzün önünde canlaniyor. En önemlisi de Emanete ''İHANET'' etmektir.
 
Benim için en cool intihar eden insan Mehmet Pişkin'dir.
Aklıma ara sıra gelir, kahvemi alır izlerim.

[YOUTUBE]Q40Sr6lp-0Y[/YOUTUBE]
 
Çok da büyük bir mesele olmasa gerek. Etmek isteyen etsin, istemeyen etmesin. Ha 20 yaşında ölmüşsün ha 80. Hayat bu kadar ciddiye alınacak bir şey değil.
 
O kararın aklı selimle verildiğini düşünmüyorum. böyle konular, benim için tehlikeli konular, büyük büyük konuşmaktan korkarım, o yüzden şimdi de yapmayacağım. normal bir ruh hali değil bence sadece bu konuda fikir yürütebiilirim, allah kimseyi o noktaya getirmesin, kimse o kadar büyük bir ümitsizliğe sürüklenmesin.
 
İntihar edersen baban seni öldürür sıdıkaa
 
Bugün bu konuya defalarca kez yazmak istedim ve her seferinde telefonda yazıp yazıp sildim.
Şu an bilgisayar başında doğru cümleleri toparlamaya çalışıyorum.Öncelikle kusurum olursa, öyle kalsın.

Bazılarınız o kadar cüretkâr cümleler kullanmışsınız ki şaşırmamak elde değil.Kiminiz bu konuyla alakalı intihar eden insanları korkaklıkla, cesur olmamakla, kaçmakla suçlamışsınız. Daha ileri gidenleriniz de var ancak ona değinmeyeceğim. Birincisi intihar fikri insan aklına birden gelmez, evreleri vardır. Buna kuluçka , yumurtlama ve olgunluk diyebilirsiniz. İnsanlar olgunluk evresine kadar defalarca kez bunun artı ve eksi yönlerini zihinlerinde tartarlar, siz bunun farkında değilsiniz diye bu fikrin birden ortaya çıktığını ve korkaklık olduğunu düşünemezsiniz.



Yukarıda görülen kişi trans bir birey.
2015 yılında köprüden attı kendini, geride annesine emanet edilmiş bir köpek bırakarak.
Son sözlerinin kendisi için değilde küçük bir köpek için olduğunu düşünürsek ne kadar naif bir kalbi olduğunu anlayabilirsiniz.
Buna neden olan şey toplumun baskısıydı.Korkak diye nitelendirdiğiniz durumlardan biri eylülün intiharı.
Bu durumun içinde hiç olmadınız tahayyül edebileceğiniz bir durum hiç olmadı bu. O yüzden sınanmadığınız bir şeyle masum saymayın kendinizi
Bunu daha da uzatabiliriz. Örn. Mehmet pişkin'in intihar notunda bahsettikleri ruhsal durumunun hiç bir şekilde bozuk olduğunu düşündürmüyor, aksine yaptığı şeyin bilincinde ve neye mal olacağını biliyor. Yani bu durumda intihar için kafa karışıklığı da diyemeyiz. Üstelik intiharını bir kaç kere insanlar etkilenmesin diye erteliyor.

Bazen bazı durumlar içinden çıkışınız mümkün olmaz.Dokunduğunuz her kapı yüzünüze kapanır ve bir daha açılmaz işte o zaman duvarı kırmanız gerekir.İşte intihar o duvarı kırmakla eş değer.Oyundan çıkmak istemiyorsunuz diye kırık kol , kırık kalp ve kırık bacakla oyuna devam ediyor olmanız sizi güçlü yapmıyor oyundan çıkanlara göre.

Benim için oyunun kurallarına itiraz edenlerdir intihar edenler.
Her birinin yaşam hikayesini anlamayı ve dinlemeyi kendime borç bilirim.
Teşekkürler.
 
Bugün bu konuya defalarca kez yazmak istedim ve her seferinde telefonda yazıp yazıp sildim.
Şu an bilgisayar başında doğru cümleleri toparlamaya çalışıyorum.Öncelikle kusurum olursa, öyle kalsın.

Bazılarınız o kadar cüretkâr cümleler kullanmışsınız ki şaşırmamak elde değil.Kiminiz bu konuyla alakalı intihar eden insanları korkaklıkla, cesur olmamakla, kaçmakla suçlamışsınız. Daha ileri gidenleriniz de var ancak ona değinmeyeceğim. Birincisi intihar fikri insan aklına birden gelmez, evreleri vardır. Buna kuluçka , yumurtlama ve olgunluk diyebilirsiniz. İnsanlar olgunluk evresine kadar defalarca kez bunun artı ve eksi yönlerini zihinlerinde tartarlar, siz bunun farkında değilsiniz diye bu fikrin birden ortaya çıktığını ve korkaklık olduğunu düşünemezsiniz.



Yukarıda görülen kişi trans bir birey.
2015 yılında köprüden attı kendini, geride annesine emanet edilmiş bir köpek bırakarak.
Son sözlerinin kendisi için değilde küçük bir köpek için olduğunu düşünürsek ne kadar naif bir kalbi olduğunu anlayabilirsiniz.
Buna neden olan şey toplumun baskısıydı.Korkak diye nitelendirdiğiniz durumlardan biri eylülün intiharı.
Bu durumun içinde hiç olmadınız tahayyül edebileceğiniz bir durum hiç olmadı bu. O yüzden sınanmadığınız bir şeyle masum saymayın kendinizi
Bunu daha da uzatabiliriz. Örn. Mehmet pişkin'in intihar notunda bahsettikleri ruhsal durumunun hiç bir şekilde bozuk olduğunu düşündürmüyor, aksine yaptığı şeyin bilincinde ve neye mal olacağını biliyor. Yani bu durumda intihar için kafa karışıklığı da diyemeyiz. Üstelik intiharını bir kaç kere insanlar etkilenmesin diye erteliyor.

Bazen bazı durumlar içinden çıkışınız mümkün olmaz.Dokunduğunuz her kapı yüzünüze kapanır ve bir daha açılmaz işte o zaman duvarı kırmanız gerekir.İşte intihar o duvarı kırmakla eş değer.Oyundan çıkmak istemiyorsunuz diye kırık kol , kırık kalp ve kırık bacakla oyuna devam ediyor olmanız sizi güçlü yapmıyor oyundan çıkanlara göre.

Benim için oyunun kurallarına itiraz edenlerdir intihar edenler.
Her birinin yaşam hikayesini anlamayı ve dinlemeyi kendime borç bilirim.
Teşekkürler.


Bayılmayı ölmek sanan g*tümler anlamaz diye not geçmen gereken bir yazıymış.

Üzerine bir kaç şey ekleyeceğim müsait olunca.
 
Bayılmayı ölmek sanan g*tümler anlamaz diye not geçmen gereken bir yazıymış.

Üzerine bir kaç şey ekleyeceğim müsait olunca.

Aslına bakarsan cümleler daha sertti ancak törpülemek zorunda kaldım ve yol yorgunuyum kafamı tam toparlayamadım ancak ölmeye g**ü yemeyen adamların hayatın bütün bokuna püsürüne katlanıyormuş gibi davranması ve bunu cesaret nişanesi gibi lanse etmeleri komik ve üzücü bir bakıma. Hiçbiri kendine " Peki ama annem ne yapacak " sorusunu sormamıştır. Sorsalar bilirler intiharın cesaretle ve korkaklıkla alakalı bir durum olmadığını.

Burada tonlarca video notu yayınlayabilirim ama çogunun bu his durumunu anlayabileceğini sanmıyorum.
 
Son düzenleme:
Geri