M
Myself
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Öncelikle; Konu sosyal psikoloji baz alınarak yazılmıştır. Herhangi bir bireye ithafen yazılmamıştır. Kısa süre içerisinde samimi bir arkadaşımla aramızın açılmasından dolayı bu bildirimi yazma gereği duydum. İstem dışı birilerinin bana kırılmasını istemem.
Farklı sandıklarının, farklı sandığın taraflarının; herkese karşı aynılığı olduğunu keşfettiğin an acı verici olabiliyormuş. cümle anlamsız olsa da kendi kurgumda, kendi düşüncemde anlamlı esasında. anlamlandırmaya çok uğraştığın bir mevzuyu aklında çözsen de kelimelerle aksettirmek güç bazen.
her dediğine şaşırırsın, heyecanlanırsın, marjinal gelir her fikri ve zikri. sonra onun sana farklı gelen kısımlarının, kendisinin en sıradan hali olduğunu görürsün. işte tam bunu keşfettiğin an büyünün bozulduğu an. diyelim ki karşındaki görüp görebileceğin en enteresan kişi, bu enteresanlığı onun her insanoğluna davranışıysa, sana ilginç gelen taraf onun sıradanlığıysa, sen ve senden bağımsız herkese muamelesi aynıysa; nerde bu kişinin cazibesi?
türk filmlerinin bir banal repliği vardır hani; "karşınıza çıkan her kadına aynı şeyleri mi söylersiniz?" gibi bir şeyler söyleyip tribe girer başrol hatun. o kadın haklı işte. herkese aynı cümleleri telaffuz ediyor bazısı, herkese aynı davranıyor, aynı bakıyor ve bunu her farklı kişide ilk kez ona yapıyormuş gibi yapıyor.
İnsanların ritüeli bazen insanları basitleştiriyor, insanlığın mayasına kapak gibi dipten ve derinden olan bir cümle var ya hani, "ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol" işte bu narayı atmak bu konuya binaen tamda yerinde. Bir çok insanda aşikar bir durum bu zaten, anlayana tabii ki. Bu söylediklerim zamanin ötesindede anlaşılır, empati yaparak da, yaşanılarakta.
İnsanları iyi tanımak gerekiyor, hem arkadaş olarak hemde dost olarak nitekim bir duygu yıkılması istem dışı meydana gelebiliyor, teşekkür ediyorum okuyan arkadaşlara; içimde bir duygu depreşmesi idi, makale şeklinde paylaşmak istedim. sağlıcakla kalın.
Farklı sandıklarının, farklı sandığın taraflarının; herkese karşı aynılığı olduğunu keşfettiğin an acı verici olabiliyormuş. cümle anlamsız olsa da kendi kurgumda, kendi düşüncemde anlamlı esasında. anlamlandırmaya çok uğraştığın bir mevzuyu aklında çözsen de kelimelerle aksettirmek güç bazen.
her dediğine şaşırırsın, heyecanlanırsın, marjinal gelir her fikri ve zikri. sonra onun sana farklı gelen kısımlarının, kendisinin en sıradan hali olduğunu görürsün. işte tam bunu keşfettiğin an büyünün bozulduğu an. diyelim ki karşındaki görüp görebileceğin en enteresan kişi, bu enteresanlığı onun her insanoğluna davranışıysa, sana ilginç gelen taraf onun sıradanlığıysa, sen ve senden bağımsız herkese muamelesi aynıysa; nerde bu kişinin cazibesi?
türk filmlerinin bir banal repliği vardır hani; "karşınıza çıkan her kadına aynı şeyleri mi söylersiniz?" gibi bir şeyler söyleyip tribe girer başrol hatun. o kadın haklı işte. herkese aynı cümleleri telaffuz ediyor bazısı, herkese aynı davranıyor, aynı bakıyor ve bunu her farklı kişide ilk kez ona yapıyormuş gibi yapıyor.
İnsanların ritüeli bazen insanları basitleştiriyor, insanlığın mayasına kapak gibi dipten ve derinden olan bir cümle var ya hani, "ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol" işte bu narayı atmak bu konuya binaen tamda yerinde. Bir çok insanda aşikar bir durum bu zaten, anlayana tabii ki. Bu söylediklerim zamanin ötesindede anlaşılır, empati yaparak da, yaşanılarakta.
İnsanları iyi tanımak gerekiyor, hem arkadaş olarak hemde dost olarak nitekim bir duygu yıkılması istem dışı meydana gelebiliyor, teşekkür ediyorum okuyan arkadaşlara; içimde bir duygu depreşmesi idi, makale şeklinde paylaşmak istedim. sağlıcakla kalın.
