insanın kendiyle kavgası

  • Kullanıcı RK
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Forumsal Sözlük
Konu sahibi son olarak 1 gün önce görüldü
Bir insanın en zor savaşı, dışarıdaki insanlarla değil, kendi içindekilerledir.
kendini ikna etmeye çalışırsın, ama bir yanın hep tersini söyler.

Sabah kalkarsın “bugün farklı olacak” dersin, akşam yine aynı duyguyla yatarsın.
Bu durum kimseye görünmez çünkü dışarıdan her şey normalmiş gibi durur.
İşine gidersin, konuşursun, gülersin ama kafanın içi hiç susmaz.

Kendiyle kavga eden insanın yüzü değil, bakışı değişir.
Bir noktadan sonra kimseye kızamazsın, çünkü asıl problem sende olduğunu düşünürsün.
Ama bu düşünce seni düzeltmez, sadece daha fazla yorar.
Kendini sorgulamayı bırakmak istersin ama bırakamazsın da; çünkü iç sesin hiç kapanmaz.
Ne kadar susmaya çalışsan da o konuşur.

“Yapmadığın şeyler için suçlu hisset, söylediklerin için pişman ol” der durur.

Bu kavga bazen yıllarca sürer.
Ne tam pes edersin, ne de tam düzelirsin.

Dışarıdan kimse fark etmez çünkü bu savaşın izleri içeridedir.
Seni anlatan şey artık ne söylediğin değil, ne sustuğundur.
İnsan bir noktadan sonra öğreniyor;
kendinle kavga etmeyi bırakmadıkça kimseyle gerçekten barışamıyorsun.

@R-K
 
R.K ne? Recep Kılıçdaroğlu mu ?
 
Kendi gerçekliğini fark edebilen insan sayısı çok azdır çünkü çevre ile aşırı ilgilenmekten çoğu detayı kaçırır ve bir süre sonra da kendilerine bile yabancılaşmaya başlarlar.
 
Aşkta kaybediyoruz bari bunda kazanım yaşayayım. Hep mağlupp
 
İnsan bir noktadan sonra öğreniyor;
kendinle kavga etmeyi bırakmadıkça kimseyle gerçekten barışamıyorsun.
Rk hakli.
 
hangimiz galip geleceğiz bakalım..
 
I’m a soldier at the war with myself
I’m a murder at the war with myself

Üfff tam dövme yapmalık söz
 
kendimle konusmadıgım gün yok. zaman zaman catısıyoruz kızısıyoruz ama günün sonunda sen harika birisinle tatlıya bağlıyoruz skglfjjdjd
 
kendi kendimi çok gömüyorum mesela ama biri bir şey derse daha çok o kişiyi gömerim böylede bir tarz
 
Kendimi seviyorum eskiden çok kizardim kendime ama bunun için çok pişmanım. Bazen zorlandigim ve akil- kalp arası kavgalar oluyor ama yine kendim için en iyisini seçiyorum.
 
Kazananı yoktur, farkına varırsan kazancı çoktur.
 
ben farklı açıdan bakıyorum, kendiyle meşgul olan kendiyle derdi olan insanın kazanımı çoktur. Varoluş sancıları ya da sorgulamaları şöyle dursun; yaşam yolculuğu insanın kendini tanıma, öğrenme ve geliştirme yolculuğu. Bu yolda elbet tartışmalar olacak jdjd İnsanın kendiyle konuşması ve kavga etmesi çok yıpratıcı olsa da çok güzel ve öğretici bir şey. Birbirini seven çiftlerin her tartışması nasıl “seni seviyorum”a bağlanıyorsa insanın kendiyle kavgası da en sonunda sevgi (self love diyorum:d) ile şifalanıyor ve ortaya -her zaman olmasa da- yeni bir şey çıkıyor. Bebeklere her ay gelen güncellemeler gibi. İnsanın kendiyle çekişmesi başkalarıyla olan kavgalarından iyidir, mutlaka barışırsın ve gelişirsin.
 
Kazananı olmayan bir kavgadır.
 
Bir yanda hayallerin, bir yanda soğuk gerçekler.. Çok yorucu bir şey, o yüzden yapmak gereken kavgayı bırakıp kendinle uzlaşmak.. Yaşanan her şeyi geride bırakıp yoluna bakmak.. Kolay olmuyor, ancak içindeki gökkuşağını keşfedince, zamanında boş şeyler için kendini yıprattığını anlıyorsun..
 
kendimi şöyle güzel bir dövesim varda kendime kıyamıyorum bakım falan yapıyom
 
Geri