İnsan vardır ;.
İnançlıdır.
Uyumludur.
Barışçıdır.
Elde ettiğinden fazlasını başkası için de ister.
Bunun için
Hep mutludur.
Huzurludur.
Örnek insandır.
Ölüp gitse de ;
Kalplerde özel yeri vardır.
**
İnsan vardır ;
İnkarcıdır.
Doyumsuzdur.
Takdir edilince hoşlanır
Fakat takdir etme duygusundan yoksundur.
Nefsinde gurur
İçinde hep "BEN" duygusu vardır.
Ve o "BEN" e mahkumdur.
İşinde ona mahkumdur.
Sözünde ona mahkumdur.
Sosyal ilişkilerinde ona mahkumdur.
Ona göre;
Hep kendi işi davranışı doğrudur.
Hep kendi sözü doğrudur.
Hep kendi görüşü doğrudur.
Hep kendisi üstündür ..
***
İnsan vardır;
Kendini yaratanı tanısın
O'nu ansın
O'na şükretsin diye yaratıldığı halde..
O başkasını tanımakta
Başkasını anmakta
Başkasını saymakta
Başkasına şükretmektedir!..
Neden mi ?
Çünkü;
İnkar duygusu nefse hoş gelir.
Karşı koyma ve başkaldırma dürtüsü
Nefsi tatmin eder.
İçteki "ben" i kamçılar.
İyiliği unutmayı
Bir özellik bir ayrıcalık sayar…
Ulu yaratıcıya karşı bile
Şükretmeyi unutturur!..
***
Şu halde ;
"Ben" mahkumları arasında
Kimseden teşekkür bekleme !..
Biri senin iyiliğine karşı kötülük yaparsa...
İyi anıları yakıp yok ederse ...
Tüm iyilikleri unutursa;
Sakın şoka girme !..
Hayrete düşme !...
Unutma ki;
İyilik yaptığın için ;
Düşmanların çoğalabilir.
Seni çekemeyenler olabilir.
Hatta ;
Dışlanabilir
Unutulabilirsin !..
Yine de gam yeme !..
Çünkü;
Bazen insan nankördür.
***
Bir anayı bir babayı düşün !..
Evladını yetiştirmiş ...
Yedirmiş içirmiş giydirmiş ...
Eğitmiş öğretmiştir !..
Uyuyuncaya kadar hep uykusuz kalmış
Onu doyuruncaya kadar aç kalmış
Rahat etmesi için yorulmuştur!..
Ne var ki;
Bazen çocuk
Büyüyüp güçlenince
Kendi kendine yetince
İçindeki "ben" kabarınca ;
Anasını babasını dışlamış
Dahası ;
Ağır sözler söylemeye
Zulmetmeye
Onlara el kaldırmaya başlamış !..
Fakat ne gam !..
Sütü bozuk
Kişiliksiz kimseler
İyilikleri unutsa da
Hiçbir şeyi unutmayan birine
Yüce yaratıcıya güvenmek gerek !..
Öyle ise ;
Kimseden teşekkür bekleme !..
* *
Hiçbir şey
İyilik yapmana engel olmamalı ...
Başkasını düşünmekten
Hakkı söylemekten
Seni alıkoymamalı ...
Ümitsizliğe düşmeye
Neden olmamalı ...
Yapacaksan ;
İyiliği teşekkür için değil.
Allah için yap !..
Ve her zaman
Kazançlı sen ol !..
Unutma !..
Kindarın kini sana zarar veremez !..
Ve sen
İyilik yapabildiğin için şükret !..
Şükret ki ;
Sen iyisin o kötü !..
Şükret ki;
Sen doğru yoldasın o yanlış yolda ...
Şükret ki;
Sen mutlusun o mutsuz !..
**
Kimseden Teşekkür Bekleme !..
Birine hediye ettiğin kalemle o
Seni hicvedebilir yerebilir
Dayanması için verdiğin bastonla
Senin başını yarabilir.
Öpmek için aldığı elini
Hatta ısırabilir ...
Zîra
Aşağılık yaratık
Kendini yaratana karşı
Büyütene karşı
Eğitene karşı..
Bu denli nankör olursa ;
Diğer varlıklara karşı
Onun daha iyi olması beklenemez !..
Öyle ise ;
Yaptıkların için
Yapacakların için
Kimseden teşekkür bekleme !..
Ve bil ki ;
Her şeyi iyi bilen
Her şeyi iyi değerlendiren
Çok güçlü
Çok yüce..
Bir yüce yaratıcı vardır !...
O sana ve herkese yeter !...
İnançlıdır.
Uyumludur.
Barışçıdır.
Elde ettiğinden fazlasını başkası için de ister.
Bunun için
Hep mutludur.
Huzurludur.
Örnek insandır.
Ölüp gitse de ;
Kalplerde özel yeri vardır.
**
İnsan vardır ;
İnkarcıdır.
Doyumsuzdur.
Takdir edilince hoşlanır
Fakat takdir etme duygusundan yoksundur.
Nefsinde gurur
İçinde hep "BEN" duygusu vardır.
Ve o "BEN" e mahkumdur.
İşinde ona mahkumdur.
Sözünde ona mahkumdur.
Sosyal ilişkilerinde ona mahkumdur.
Ona göre;
Hep kendi işi davranışı doğrudur.
Hep kendi sözü doğrudur.
Hep kendi görüşü doğrudur.
Hep kendisi üstündür ..
***
İnsan vardır;
Kendini yaratanı tanısın
O'nu ansın
O'na şükretsin diye yaratıldığı halde..
O başkasını tanımakta
Başkasını anmakta
Başkasını saymakta
Başkasına şükretmektedir!..
Neden mi ?
Çünkü;
İnkar duygusu nefse hoş gelir.
Karşı koyma ve başkaldırma dürtüsü
Nefsi tatmin eder.
İçteki "ben" i kamçılar.
İyiliği unutmayı
Bir özellik bir ayrıcalık sayar…
Ulu yaratıcıya karşı bile
Şükretmeyi unutturur!..
***
Şu halde ;
"Ben" mahkumları arasında
Kimseden teşekkür bekleme !..
Biri senin iyiliğine karşı kötülük yaparsa...
İyi anıları yakıp yok ederse ...
Tüm iyilikleri unutursa;
Sakın şoka girme !..
Hayrete düşme !...
Unutma ki;
İyilik yaptığın için ;
Düşmanların çoğalabilir.
Seni çekemeyenler olabilir.
Hatta ;
Dışlanabilir
Unutulabilirsin !..
Yine de gam yeme !..
Çünkü;
Bazen insan nankördür.
***
Bir anayı bir babayı düşün !..
Evladını yetiştirmiş ...
Yedirmiş içirmiş giydirmiş ...
Eğitmiş öğretmiştir !..
Uyuyuncaya kadar hep uykusuz kalmış
Onu doyuruncaya kadar aç kalmış
Rahat etmesi için yorulmuştur!..
Ne var ki;
Bazen çocuk
Büyüyüp güçlenince
Kendi kendine yetince
İçindeki "ben" kabarınca ;
Anasını babasını dışlamış
Dahası ;
Ağır sözler söylemeye
Zulmetmeye
Onlara el kaldırmaya başlamış !..
Fakat ne gam !..
Sütü bozuk
Kişiliksiz kimseler
İyilikleri unutsa da
Hiçbir şeyi unutmayan birine
Yüce yaratıcıya güvenmek gerek !..
Öyle ise ;
Kimseden teşekkür bekleme !..
* *
Hiçbir şey
İyilik yapmana engel olmamalı ...
Başkasını düşünmekten
Hakkı söylemekten
Seni alıkoymamalı ...
Ümitsizliğe düşmeye
Neden olmamalı ...
Yapacaksan ;
İyiliği teşekkür için değil.
Allah için yap !..
Ve her zaman
Kazançlı sen ol !..
Unutma !..
Kindarın kini sana zarar veremez !..
Ve sen
İyilik yapabildiğin için şükret !..
Şükret ki ;
Sen iyisin o kötü !..
Şükret ki;
Sen doğru yoldasın o yanlış yolda ...
Şükret ki;
Sen mutlusun o mutsuz !..
**
Kimseden Teşekkür Bekleme !..
Birine hediye ettiğin kalemle o
Seni hicvedebilir yerebilir
Dayanması için verdiğin bastonla
Senin başını yarabilir.
Öpmek için aldığı elini
Hatta ısırabilir ...
Zîra
Aşağılık yaratık
Kendini yaratana karşı
Büyütene karşı
Eğitene karşı..
Bu denli nankör olursa ;
Diğer varlıklara karşı
Onun daha iyi olması beklenemez !..
Öyle ise ;
Yaptıkların için
Yapacakların için
Kimseden teşekkür bekleme !..
Ve bil ki ;
Her şeyi iyi bilen
Her şeyi iyi değerlendiren
Çok güçlü
Çok yüce..
Bir yüce yaratıcı vardır !...
O sana ve herkese yeter !...
