Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
Öldükten sonra toprağa gömülmek, yakılmak ya da bir nehrin akıntısına törenlerle bırakılmak yerine bilim dünyasına bağışlanan bedenler birçok amaca hizmet edebiliyor. Tıbbi eğitimlerde, adli tıp araştırmalarında kullanılabiliyor. Organ transferiyle başka bedenlere can verebiliyor. Body Worlds sergisine katkıda bulunabiliyor. İskelet koleksiyonlarına eklenebiliyor. Bazı müzelerde kısmi olarak sergilenebiliyor. Bu seçeneklerle ölümden sonrası çok da sıkıcı görünmüyor gibi. Ancak bir seçenek daha var ki o hepsinden daha “heyecan verici”: bir kaza test mankeni olmak.
Otomobil çarpışma testlerinin yapıldığı dünyadaki sayılı merkezlerden biri olan ve İspanya’nın kuzeyinde, Alcaniz’de yer alan TESSA’daki araştırmacılar yaklaşık iki yıl önce bütçe sıkıntıları yüzünden kaza testi mankenlerini kullanmayı bırakıp insan kadavrası kullanmaya başlayacağını duyurmuştu.
Peki bu duyuru sektör dışındakileri şok ederken, ciddi bir çoğunluğu neden mi şaşırtmadı?
Çünkü kaza mankeni olarak insan kadavrası kullanmak otomotiv sektörü için hiç yabancı bir konu değil. 1930’larda başlayan testlerin ilki Lawrence Patrick’in bir kadavrayı Wayne State Üniversitesi’nin asansör boşluğundan aşağıya atmasına dayanıyor. Kafatasının öylesi bir kaza sonucu nasıl hasarlar aldığını incelemek isteyen Lawrence Patrick, böylelikle günümüze dek süren kaza senaryolarında kadavra kullanma geleneğini başlatan isim oluyor.
Günümüzde Avrupa’da ve Amerika’da otomobil üreticileri manken kullansa da dünyanın farklı yerlerinden üniversiteler çeşitli Trafik Güvenlik Yönetimi gibi kuruluşlardan sağlanan bütçelerle kadavraların yer aldığı testleri gerçekleştiriyor. Ortaya çıkan sonuçları da bütün üreticilerle paylaşıyor.
Etik ve ahlaki olarak uzun uzun tartışılan bu konuda siz ne düşünüyorsunuz?
