Hayat Çok Garip, Kirpi'nin Hikayesinden Ders Almak, Kıssadan Hisse,
İncitmiyecek Kadar Uzak,Üşütmeyecek Kadar Yakın..
--------------------------------------------------------------
Eski zamanların dondurucu bir kışından bütün hayvanlar çok etkilenmişbüyük kayıplar vermişler. Ama en çok kayıp veren kirpilermiş. Çünkü onların pek çok hayvan gibi kalın kürkleri yok kendilerini sıcak tutması zor olan dikenleri var.Bu durumdan en az zararla kurtulmak için kirpiler meclisi toplanmışçözüm aramaya başlamış.Tartışa tartışanihayet gece olunca tüm kirpilerin bir araya toplanmasına birbirlerine yakın durarak geceyi geçirmelerine karar verilmiş.Böylece kirpiler birbirlerinin vücut sıcaklığından yararlanacak aralarındaki hava tedavülünü önleyerek donmaktan kurtulacaklarmış . ilk geceki deneyimlerinde bunun işe yaradığını görmüşler.Ama başka bir problem çıkmış ortaya.Üşüyen kirpiler birbirlerine fazla yaklaştıklarından yaralanmalar gerçekleşmiş.Daha sonraki gece yaralanma korkusundan birbirlerinden uzak durmuşlar ama bu seferde;donmalar meydana gelmiş.Ne var ki her gece kah uzaklaşa kah yakınlaşa deneye yanıla birbirlerinin vücut sıcaklığından yararlanacak kadar yakınancak birbirlerini incitmeyecek kadar uzak durmayı öğrenmişler.
KISACA ; Bizim de uzun dikenlerimiz var.Bunlar hayata karşı filtrelerimiz. Bazen faydalıbazen de zararlı.Çoğu zamankimseleri yaklaştırmıyoruz yanımıza. Filtrelerimizden elemeden kimseleri sokmuyoruz özel dünyamıza.Ne var ki sıcaklık ancak yakınlaşmakla mümkün. Birbirini incitmeyecek kadar uzakhayatın soğuk zamanlarında üşümeyecek kadar da yakın olmayı öğrenmeliyiz. Aynen kirpiler gibi…
İncitmiyecek Kadar Uzak,Üşütmeyecek Kadar Yakın..
--------------------------------------------------------------
Eski zamanların dondurucu bir kışından bütün hayvanlar çok etkilenmişbüyük kayıplar vermişler. Ama en çok kayıp veren kirpilermiş. Çünkü onların pek çok hayvan gibi kalın kürkleri yok kendilerini sıcak tutması zor olan dikenleri var.Bu durumdan en az zararla kurtulmak için kirpiler meclisi toplanmışçözüm aramaya başlamış.Tartışa tartışanihayet gece olunca tüm kirpilerin bir araya toplanmasına birbirlerine yakın durarak geceyi geçirmelerine karar verilmiş.Böylece kirpiler birbirlerinin vücut sıcaklığından yararlanacak aralarındaki hava tedavülünü önleyerek donmaktan kurtulacaklarmış . ilk geceki deneyimlerinde bunun işe yaradığını görmüşler.Ama başka bir problem çıkmış ortaya.Üşüyen kirpiler birbirlerine fazla yaklaştıklarından yaralanmalar gerçekleşmiş.Daha sonraki gece yaralanma korkusundan birbirlerinden uzak durmuşlar ama bu seferde;donmalar meydana gelmiş.Ne var ki her gece kah uzaklaşa kah yakınlaşa deneye yanıla birbirlerinin vücut sıcaklığından yararlanacak kadar yakınancak birbirlerini incitmeyecek kadar uzak durmayı öğrenmişler.
KISACA ; Bizim de uzun dikenlerimiz var.Bunlar hayata karşı filtrelerimiz. Bazen faydalıbazen de zararlı.Çoğu zamankimseleri yaklaştırmıyoruz yanımıza. Filtrelerimizden elemeden kimseleri sokmuyoruz özel dünyamıza.Ne var ki sıcaklık ancak yakınlaşmakla mümkün. Birbirini incitmeyecek kadar uzakhayatın soğuk zamanlarında üşümeyecek kadar da yakın olmayı öğrenmeliyiz. Aynen kirpiler gibi…