İmkansız olduğunu bile bile birini sevmek, umut mu yoksa kendine haksızlık mı?

Konu sahibi son olarak 89 gün önce görüldü
Hayal kurmak güzeldir. Olmayınca da üzülmezsin çünkü; öyle sevmek gerçeğinden güzeldir ve hayal olduğunu bilirsin.
 
Bence imkansız olduğunu bile bile birini sevmek ne tamamen umut ne de başlı başına kendine haksızlıktır. İlk zamanlar umut oluyor çünkü sevmek, aşık olmak veya hissetmek iyi geliyor, kalbin yaşıyor gibi oluyor. Ama zaman geçtikçe eğer sadece sen bekliyorsan, sadece sen çabalıyorsan ve o sevgi seni yormaya başlıyorsa, işte orada insan kendine biraz haksızlık etmeye başlıyor. Sevmek güzel bir şey ama insan kendinden verip eksiliyorsa o zaman güzelliğini yitiriyor. Sanırım önemli olan o sevginin seni ayakta mı tuttuğu yoksa içten içe tüketip tüketmediği mi. Eğer seni eksiltiyorsa belki de bırakmak sevgisizlik değil kendine saygıdır.
 
İmkansız olduğunu bile bile birini sevmek, umut mu yoksa kendine haksızlık mı?


Bence imkansız birini sevmek, kalbinle mantık arasında imzalanmış ama hiç yürürlüğe girmemiş bir sözleşme gibi. bu yüzden bile bile haksızlık
 
Moderatör tarafında düzenlendi:
Gereksiz bir umut hem kendine hem de seni sevmek isteyenlere haksızlık….
 
Mallık tabii ki, dünyada 8 milyar insan var, aynı kişide takılı kalmak maalesef bir hastalık.
 
Kendini tüketmekten başka bir şey değil..
 
Kendini yıpratmaktan ve ödün vermekten başka bir şeye yaramaz çünkü aşk ya da sevgi, zorla elde edilebilecek bir duygu değildir. Uygun kişi olsaydı zaten, imkansızlık da söz konusu olmazdı.
 
Psikolojik bir rahatsızlıktır. Takılıp kalmayacaksın. Hayat devam ediyor. Raflarda bir sürü harika çikolata var. Neden bir tanesine takılı kalacaksın ki? Devam. (yanlış anlaşılma ihtimali olan sözler, fakat umurumda değil o ayrı) DEVAM
 
Yoo hiç ulaşamayacak olsanız bile size vizyon katar, hayat alışkanlıklarınızı müthiş derecede iyileştirebilir kaliteli biriyse.
İmkansız olan sevdiği kızı görmek için her gün lisans boyunca kütüphaneye giden, böyle böyle ders calisma aliskanligi kazanan ve dereceyle fakülte bitiren birini taniyorum.
İngiltere'den akademi bursu kazandı gitti gecen üc yil evvel. Lisansa kadar liseyi zor bitirdi. Öğretmenler ailesine aciyip sinif gecirtirdi.
Sevgi sahip olma histerisinden,saplantıdan bağımsız insana iyi gelen bi duygudur. Ulaşamayacağınızı bilseniz de seversiniz o auraya maruz kalmayı. Onun yaşayış tarzını ilkelerini benimsersiniz.
 
takılı kalmak mantıksız geliyor ama duygulari kontrol etmek o kadar kolay değil
 
Ben hayatımda bir kez deli gibi aşık oldum aslında imkanli idi ama kendisi illegal bir erkekti ve illegal federallere yenik düştük sonrasi hep sanrı )
 
Haksızlık falan değil ya, seversin nolacak ki? Ufak ufak heyecanlanırsın işte. Sonrasını hiç düşünmeden..
 
Kendine haksızlık.Önüne bak,ilerideki maçlara bak.Hep bir fırsat ve akışta ol.İmkansızlara takılarak ne ömrünü,ne duygunu,ne de vaktini boşa harcama.
 
Bence imkansız birini sevmek, kalbinle mantık arasında imzalanmış ama hiç yürürlüğe girmemiş bir sözleşme gibi. bu yüzden bile bile haksızlık.


Ben bunu nasil becerip kendimi alintiladim anlamadim, gecenin azizligi sorry
 
Eskiden cevapliyomuydum acaba boyle sorulari, simdi komik geliyo.
 
Yoo hiç ulaşamayacak olsanız bile size vizyon katar, hayat alışkanlıklarınızı müthiş derecede iyileştirebilir kaliteli biriyse.
İmkansız olan sevdiği kızı görmek için her gün lisans boyunca kütüphaneye giden, böyle böyle ders calisma aliskanligi kazanan ve dereceyle fakülte bitiren birini taniyorum.
İngiltere'den akademi bursu kazandı gitti gecen üc yil evvel. Lisansa kadar liseyi zor bitirdi. Öğretmenler ailesine aciyip sinif gecirtirdi.
Sevgi sahip olma histerisinden,saplantıdan bağımsız insana iyi gelen bi duygudur. Ulaşamayacağınızı bilseniz de seversiniz o auraya maruz kalmayı. Onun yaşayış tarzını ilkelerini benimsersiniz.

Yorumunuzu okuyunca aklıma Jack London’ın Martin Eden adlı romanı geldi. Martin’in Ruth’a olan aşkı da onun motivasyon kaynağı olmuştu.
 
Geri