İluna

Alabildiğine soğuktu
postere düşen cümle
Bir gülüşün kimliğini
benden iyi mi bilecek düş tanrısı Nina
Eski kitap çarşısındaki büyü
geç gelen bir konuktu dudağında
Sen bu gülüşü
nereden getirdin İluna

Geldiğin zaman tükenmişti su
Her yer buzdu ve kalakalmıştı
evin önünde kurumuş gül ağıtı
Yolculuklara kapanmıştı son durak
kımıltısız beyaza gömülmüştü sokak
evimizin kapısını çalan yoktu

Güvercin sesleri çekilmişti çatılara
tüketilmiş söz çoktu
Sen bu kuşdilini
kimden öğrendin iluna

Bir çocuk nasıl hazırlanır hayata
ortalıkta görünmüyor İştar
bakışında hayatın ışığı var
gözlerini kim öptü İluna