İkimiz de boşanamayacağımız için sonlandıralım” dedim

Ben eşimle çocukken tanıştım ve gerçekten beni çok sevdi. Yaşımız küçüktü, babam onaylamadı. Duydu, kızdı asla görüşemedik ve 4 yıl sevgili olup 4 yıl ayrı kaldık tam o 4. Yılda tekrar birbirimizi gördük ve ilişkimiz başladı. Çok güzel yıllar geçirdik, büyüdük. Eşim evlenme teklifi etti ve tam olarak ailesi ile sorunum nişanlıyken başladı. Alışverişlerde yapılanlar vs. beni etkiledi haliyle ama asla eşime yansıtmadım. O çalıştığı için sürekli izin alamadı sonuç olarak evlendik ve annesinin bana aylar sonra dediği şey “Yemeyi içmeyi ayırdınız, harcama ayırdınız. Üzülüyorum” dedi arada tartışmalar yaşandı. “Oğlumla arama grime” dedi keza görümcem deseniz öyle aramız berbat ve hiç iyi olmadı. Sevgiliyken de evliyken de sürekli kıskandı. Buraları atlıyorum… Sadece örnek verebilirim eşim uyurken başına geçip selfieler yapıp bana atardı, prensim yazardı vs… O da eşini aldatıyormuş ben yakaladım ve en yakın arkadaşı ile kaynanama söyledik. Aileye duyurmadık. Yıllarca aramız pek iyi olmadı, kaynanam ve görümcem cephe aldılar diyebilirim. Eşim de ailesine bir şey demedi. Ben “Deme boş ver. Arada kalma” dedim. Yıllar geldi geçti ama hep aynı olaylar tükenmedi aile tarafından. Eşimle aramızda sorunlar oluyodu ama geçiyordu. Ben artık ailesiyle uzaklaştım; yapamıyorum, yoruldum. Çocuğumuz oldu. Çocuk yokken eşimin bir kere başka kadınla mesajlaştığını gördüm. Affettim çocuk olunca da bir eski kız arkadaşıyla konuştuğunu öğrendim. Kız söyledi bana, ekran resmi attı ama oğlum için affettim. Zaman geçti. Ben de doğum için işten ayrılmıştım başka işe girdim ve burda bilgisayar için iş yerinde biriyle konuşyoduk ama aramızda bir şey asla yoktu çünkü o da evli eşiyle üçümüz aynı yerde çalışıyoruz. Zamanla bana bilgisayar için yardım ederken sohbette ederken etkilenmeye başladım adamdan. O benimle ilgileniyor mu bilmiyodum ve asla belli etmedim ama iş yerinde benim iyi olduğum onların anlaşamadığı kişiler vardı ve bizim sohbetimiz de güzeldi. Ben iki tarafıda seviyordum. İş yeriyle alakalı konuşurken bana bazı şeyleri açıklığa kavuşturmak istediğini söyledi, işte o tarafla aralarındaki sorunu ve bana bu sebeple güvenirken sorun yaşadığını söyledi ve böylelikle birbirimize açıkça konuştuk. İkimiz de aynı çekimi hissetmişiz ve iki taraf arasında kalıp aramızdaki şeyi duyurmaktan çekinmişiz ama umrumda değil artık dedi ve o başka şehirde ben başka şehirdeyiz. Birbirimizi sadece fotoğraflarda gördük ve iş yerinde sesli aramalarda duyduk. Çok zor, imkansız dedik, yapamayız dedik ve aramızdaki şeyi ilk konuştuğumuz gün sonlandırdık ama aramızda bir müzik sitesi kullanıyoduk ve şarkı ekliyoduk. O ekledi, ben ekledim sanki ayrılık zor gibiydi. Günler sonra tekrar konuştuk “Çok uzaksın ama çok yakınsın. Ayrı kalamam gibi hissediyorum. İradem dışında gerçekleşiyor, engel olamıyorum” dedi ki aynı hisler bende de vardı. O eşini sevdiğini söyledi ve babasız büyüdüğü için sevmese bile çocuğuna bunu yapamayacağını söyledi ama benden de kopamadı ben de eşimle sorunlarım olduğu için çok umrumda değildi açıkcası ama oğluma kıyamadığım için ayrılmayı düşünmedim. Bunu da konuştuk; yasak olduğumuz için çekiliyoruz diye… “Yasak olan tatlı gelse yapabileceğim çok kişi var yanımda ama taaa km’lerce uzaktaki sende başka bir şey var alamıyorum kendimi senden” dedi. Ne düşüneceğimi bilemiyorum ve 1 haftalık konuşma sonucunda “İkimiz de boşanamayacağımız için sonlandıralım” dedim ama onun da benim de hala aklımız birbirimizde. Kimseyi üzmek istemiyorum ama kendim de ne istediğimi bilmiyorum…