İki ev arkadaşı gibi olduk

Aşağıda size neler yaşadığımı anlatıyorum. Yardımcı olabilir misiniz? İlişkim hiç iyi gitmiyor ben nerede yanlış yapıyorum? “Sarılayım sana” diyorum; “Yok istemiyorum, ne gerek var?” diyor. “Öpeyim” diyorum, “Yok istemiyorum, ne gerek var?” diyor. Devamlı “Benim problemlerim var (ki çok haklı) senin düşündüğün şeylere bak. Çocuklar büyüdü eskisi gibi olmaz” diyor. Sarılmak istemiyor, uzak duruyor. İstediğim ille de yatak yakınlığı değil genel bir yakınlık yok ve her şeyime kızıyor. Seviyor mu beni? Benim değerim var mı gözünde? Bilmiyorum. İki ev arkadaşı gibi olduk. “Eskiden nasıldı?” diye soracak olursanız… Öylesine durduk yere gelir sarılırdı, daha çok gülerdi bana. Yürürken elimi tutardı. Yatınca “sarıl bana” veya “arkanı dön ben sarılırım sana” derdi. Kısacası sevdiğini biliyordum artık sevmiyor mu? Tiksiniyor mu? Bensiz mi devam etmek istiyor? Ben fazla mı geliyorum? Bilmiyorum.