İhtilal

İçimdeki cen/ini terkediyorum
kaderim yakup’un firakı
tecellim yusuf’un mintanı

açtığım her yarada ilmeklere
dolanırken ahlarım
bundandır her defasında züleyha’yı
suçlamam

...



kuş ölüsü
işini mezata sürenler
kımıltısız koşan bu insanlar
bu kan
bu mayın


taarruza kalkmış bu bedenler
sahipsiz mezarlar
bu toprak
bu taş


muskalara sarılmış anne duaları
içimde yediveren gül hareler
bu çocuk
bu beşik


vahşi atların sırtında tutanaklar
alnımda hapis tüm çizgiler
bu dava
bu inzibat



....


sığ sıkıntılara yükselirken arş-ı âlâ
birleşir adeta bu felek!
ve
toprağın bağrında bakir duygular
törpülenir..

kafatasımda buzuldan okyanuslar
şık bir kadının gövdesinden düşer
heyhat!


bu bahar
bu gökyüzü
bu mavi
yavan, kısır
rengini bilemediğim bu ’dua’lar
avuçlarımdan semaya ulaşan
bir ihtilaldir!

.

B.KARACA​