Aleyna1
Gümüş Üye
-
- Katılım
- Ekim 13, 2014
-
- Mesajlar
- 5,966
-
- Tepkime puanı
- 212
-
- Puanları
- 318
İhsan Çolak, Akhisar'ın Kayışlar köyünde doğmuş ve 11 yaşına kadar yaşadığı köyden, ailesi ile birlikte İzmir’e taşınmış.
Yıllarca ailecek İzmir’de yaşamışlar. Sonra ailesi tekrar köylerine dönmüş ama o kalmış. Uzun süre İzmir'de yalnız yaşamış.
Anne babası yaşlanıp hastalanınca yanlarında olmak için yıllar sonra küçük bir erkek çocuğu olarak ayrıldığı köyüne 35 yaşında bir trans kadın olarak dönmüş.
Yanlarına geldikten kısa süre sonra sırayla anne ve babasını kaybetmiş. Aynı köyde yaşayan kardeşleri onunla görüşmeye pek yanaşmayınca burada da yalnız kalmış.
İlk başlarda zorluk yaşamış, dışlanmış, itilmiş ama yılmamış. Zorlukların üstesinden güler yüzle gelmeye çalışmış. "Köy gibi bir yerde bir direniş verdim" diyor.
Birgün esrar ve kadın sattığıyla ilgili dedikodular canına tak etmiş ve kahveye dalmış. "Bu beden benim, hem kim tek bir gün bile beni karısı veya kocasıyla uygunsuz bir durumda gördü..."diye bağırmış.
O günden sonra hakkındaki konuşmalar bitmiş ve kötü bakışlar sona ermiş. Her ihtiyacı olanın yardımına koşmuş. Düğünlerde, cenazelerde, gönüllü olarak hep en önde yer almış. Caminin temizliğinden yaşlıların bakımına kadar her şeye koşturmuş.
Tanıdıktan sonra İhsan Çolak'ı çok seven köylü ona İhsan Hala diye seslenmeye başlamış. Kendisi de "abla" yerine "hala" denmesinin hoşuna gittiğini söylüyor.
Normal bir günde vakti, günlük ev işleri, hayvanları, bahçe ve çiçekleriyle uğraşarak geçiyor. Sonra da komşularıyla kahve. Onlara “eltilerim” diyor.
Cinsiyet değiştirme ameliyatı olursa köyün kadınlarının kendisini kıskanabileceğini düşündüğünden, ilişkileri bozulmasın diye bu fikri rafa kaldırmış durumda.
Canı sıkılınca köpeğini alıp tarlaya gider, orada ağlar, bağırır rahatlarmış. Köye gelince de hiçbir şey yokmuş gibi gülümsermiş. Köydekilerin onu dertsiz bilmesi bundanmış. Bir de bana sorsalar diyor.
Köyde kirada oturan İhsan Hala geçimini, evlere temizliğe giderek ve tavuklarının yumurtalarını satarak sağlıyor. Sıradan başlayan bir günde, komşu köye temizliğe gittiği evin İzmir'de okuyan kızı fotoğraflarını çekmiş.
Çekilen fotoğrafları izniyle bir sergide kullanılmış ve köyde yaşayan şalvarlı trans kadın görüntüsü gazetecilerin ilgisini çekince hikayesi röportajlarla yayılmış.
Gazetelere çıktığı için mutsuz olmadığını söylüyor ancak bir yandan da kızıyor gazetecilere: Gazetelere çıktım. Diyeceksin ne kazandın? Hiçbir şey ama benim sırtımdan para kazanan çok oldu.
Anne babasının mezarlarının yakınında olmanın kendisine huzur verdiğini söylüyor ve İzmir'de dayalı döşeli ev verseler yine de bırakıp gitmem diyor.
O, küçüklüğünden beri kadın gibi hissettiğini, gösteriş için hiçbir şey yapmadığını ve sadece hissettiği gibi davrandığını söylüyor. Daha küçük bir çocukken, annesi babası tarlaya giderken o evde ev işleriyle uğraşmayı sevdiği için onlarla birlikte gitmezmiş. Bu durum çevredekilerin de dikkatini çekiyormuş haliyle. Hatta komşuları annesine “Senin bu küçük oğlun neden bu kadar süslü, satılık mı?” gibi cümleler sarfediyorlarmış. Annesi ona bu yüzden kızdığında ise, daha o yaşlarda bile “Ben onlar için yaşamıyorum, kendim için yaşıyorum.” deme cesaretini göstermiş İhsan Hala.
İlkokul 4’e giderken, bir gün sokakta kızlarla seksek oynuyormuş. Sıra tam ona geldiği esnada abisi ve arkadaşları dönmüş sokağın köşesinden ve İhsan’ı kızlarla oynadığı için “dişleri kırılana” kadar dövmüşler. “O günden beri aramız iyi değil abimle.” diyor.
Askerliğini Malatya ve Van’da yapmış İhsan Hala. “Şoför olarak gittim ama mesleğimi kuaför olarak yazdırdığım için şoförlükle hiç işim olmadı askerlik boyunca.” diyor. Komutanlarının eşleriyle arası çok iyiymiş hep; onlara fal bakıyor, kuaförlük yapıyormuş. Öyle ki Van gibi bir yerde, onları gazinoya toplayıp gün düzenliyormuş onlara. Bir de komutanların özel günlerinde, garsonluk yapıyormuş. “Oynamayı çok severim ben.” diyor İhsan Hala ve anlatıyor: “Yine bir akşam özel bir davette garsonluk yaparken, albaydan izin almak istedim oynamak için. Albay izin vermeyince de mutfağa gidip elimdeki bütün tabakları kırdım sinirimden..."
[YOUTUBE]B7bTAWrd9f0[/YOUTUBE]
[YOUTUBE]KESiVDEisro[/YOUTUBE]
Yıllarca ailecek İzmir’de yaşamışlar. Sonra ailesi tekrar köylerine dönmüş ama o kalmış. Uzun süre İzmir'de yalnız yaşamış.
Anne babası yaşlanıp hastalanınca yanlarında olmak için yıllar sonra küçük bir erkek çocuğu olarak ayrıldığı köyüne 35 yaşında bir trans kadın olarak dönmüş.
Yanlarına geldikten kısa süre sonra sırayla anne ve babasını kaybetmiş. Aynı köyde yaşayan kardeşleri onunla görüşmeye pek yanaşmayınca burada da yalnız kalmış.
İlk başlarda zorluk yaşamış, dışlanmış, itilmiş ama yılmamış. Zorlukların üstesinden güler yüzle gelmeye çalışmış. "Köy gibi bir yerde bir direniş verdim" diyor.
Birgün esrar ve kadın sattığıyla ilgili dedikodular canına tak etmiş ve kahveye dalmış. "Bu beden benim, hem kim tek bir gün bile beni karısı veya kocasıyla uygunsuz bir durumda gördü..."diye bağırmış.
O günden sonra hakkındaki konuşmalar bitmiş ve kötü bakışlar sona ermiş. Her ihtiyacı olanın yardımına koşmuş. Düğünlerde, cenazelerde, gönüllü olarak hep en önde yer almış. Caminin temizliğinden yaşlıların bakımına kadar her şeye koşturmuş.
Tanıdıktan sonra İhsan Çolak'ı çok seven köylü ona İhsan Hala diye seslenmeye başlamış. Kendisi de "abla" yerine "hala" denmesinin hoşuna gittiğini söylüyor.
Normal bir günde vakti, günlük ev işleri, hayvanları, bahçe ve çiçekleriyle uğraşarak geçiyor. Sonra da komşularıyla kahve. Onlara “eltilerim” diyor.
Cinsiyet değiştirme ameliyatı olursa köyün kadınlarının kendisini kıskanabileceğini düşündüğünden, ilişkileri bozulmasın diye bu fikri rafa kaldırmış durumda.
Canı sıkılınca köpeğini alıp tarlaya gider, orada ağlar, bağırır rahatlarmış. Köye gelince de hiçbir şey yokmuş gibi gülümsermiş. Köydekilerin onu dertsiz bilmesi bundanmış. Bir de bana sorsalar diyor.
Köyde kirada oturan İhsan Hala geçimini, evlere temizliğe giderek ve tavuklarının yumurtalarını satarak sağlıyor. Sıradan başlayan bir günde, komşu köye temizliğe gittiği evin İzmir'de okuyan kızı fotoğraflarını çekmiş.
Çekilen fotoğrafları izniyle bir sergide kullanılmış ve köyde yaşayan şalvarlı trans kadın görüntüsü gazetecilerin ilgisini çekince hikayesi röportajlarla yayılmış.
Gazetelere çıktığı için mutsuz olmadığını söylüyor ancak bir yandan da kızıyor gazetecilere: Gazetelere çıktım. Diyeceksin ne kazandın? Hiçbir şey ama benim sırtımdan para kazanan çok oldu.
Anne babasının mezarlarının yakınında olmanın kendisine huzur verdiğini söylüyor ve İzmir'de dayalı döşeli ev verseler yine de bırakıp gitmem diyor.
O, küçüklüğünden beri kadın gibi hissettiğini, gösteriş için hiçbir şey yapmadığını ve sadece hissettiği gibi davrandığını söylüyor. Daha küçük bir çocukken, annesi babası tarlaya giderken o evde ev işleriyle uğraşmayı sevdiği için onlarla birlikte gitmezmiş. Bu durum çevredekilerin de dikkatini çekiyormuş haliyle. Hatta komşuları annesine “Senin bu küçük oğlun neden bu kadar süslü, satılık mı?” gibi cümleler sarfediyorlarmış. Annesi ona bu yüzden kızdığında ise, daha o yaşlarda bile “Ben onlar için yaşamıyorum, kendim için yaşıyorum.” deme cesaretini göstermiş İhsan Hala.
İlkokul 4’e giderken, bir gün sokakta kızlarla seksek oynuyormuş. Sıra tam ona geldiği esnada abisi ve arkadaşları dönmüş sokağın köşesinden ve İhsan’ı kızlarla oynadığı için “dişleri kırılana” kadar dövmüşler. “O günden beri aramız iyi değil abimle.” diyor.
Askerliğini Malatya ve Van’da yapmış İhsan Hala. “Şoför olarak gittim ama mesleğimi kuaför olarak yazdırdığım için şoförlükle hiç işim olmadı askerlik boyunca.” diyor. Komutanlarının eşleriyle arası çok iyiymiş hep; onlara fal bakıyor, kuaförlük yapıyormuş. Öyle ki Van gibi bir yerde, onları gazinoya toplayıp gün düzenliyormuş onlara. Bir de komutanların özel günlerinde, garsonluk yapıyormuş. “Oynamayı çok severim ben.” diyor İhsan Hala ve anlatıyor: “Yine bir akşam özel bir davette garsonluk yaparken, albaydan izin almak istedim oynamak için. Albay izin vermeyince de mutfağa gidip elimdeki bütün tabakları kırdım sinirimden..."
[YOUTUBE]B7bTAWrd9f0[/YOUTUBE]
[YOUTUBE]KESiVDEisro[/YOUTUBE]
