İdealizm

No Pasaran
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
İdea-cılıktan gelir.
Basit olarak bu öğreti bize der ki : ''en önemli, başlıca ve ilk öge, düşüncedir.''

Varlığı düşüncenin yarattığını, diğer bir deyişle maddeyi ruhun yarattığını ileri sürerler.

İdealizm, çıplak haliyle budur ve ruhun(Tanrı'nın) maddenin yaratıcısı olduğunu söyleyerek kendini dinlerde var etmiştir. Başka bir deyişle din, idealist felsefenin bir sunuş biçimidir.
İdealizme karşıt, taban tabana zıt olan akım ise materyalizmdir.
 
Berkeley diye bir adam var. Piskopostur kendileri ve 18. YY'da yaşamıştır.
İdealizmin öncülerindendir.
Bu adam diyor ki ''Ruhumuzun dışında, düşünerek varolduğunu sandığımız, madde değildir, onları gördüğümüz için, onlara dokunduğumuz için şeylern varolduğunu düşünüyoruz; bu duyumları bize verdikleri için onların varlığına inanıyoruz''

Yani diyor ki aslında elma diye birşey yoktur. Öyle birşey sadece senin zihninde var. Örneğin bir maddenin var olduğunu idrak etmek için, o maddenin renk, tat, koku, büyüklük, ağırlık gibi özelliklerinden yararlanırız. Berkeley bunları önemsizleştiriyor ve bunu kafamızdaki fikirlere ve düşüncelere bağlıyor. Şöyle der örneğin:

''İşte bir kumaş parçası, siz bana onun kırmızı olduğunu söylüyorsunuz. Kesin mi bu? Gözleri farklı gören canlılar bunu kırmızı değil ve başka renk olarak görecektir. Bu halde kumaşın rengi kırmızı değildir, ona renk veren kumaşın kendi değil, gözdedir, yani bizdedir'' der.

Berkeley'in bu teorisinde bazı mantıksal hatalar ortaya çıkıyor. Örneğin güneşe bakarak bazı fikirler yürütüyoruz. Güneş yuvarlaktır deriz. Veya kırmızıdır deriz. Burada bilim devreye girip diyebilir ki; güneş yuvarlak değil elipstir veya kırmızı değil A rengidir. Ama güneşin olmadığını inkar edemiyoruz. Fakat Berkeley'ci idealist mantık olmadığı sonucuna varıyor. Bu öyle bir mantıktır ki, ilerlediğiniz zaman, kişi kendisi dışındaki diğer insanları, canlıları bile reddedebilir ve ''o halde varolan sadece benim'' sonucuna bile varabilir. Felsefe de buna ''tekbencillik'' denir.

Peki Berkeley bunu neye dayandırıyor?
Berkeley'e göre , bizim ruhumuz kendi başına bu fikirleri yaratamadığından ve her istediği fikri yaratamayacağından daha güçlü başka bir ruh bu fikirlerin yaratıcısıdır der. Yani ruhumuzu yaratan ve ruhumuzla karşılaştığımızda dünya hakkındaki bütün fikirleri bize buyuran Tanrı'dır.

Ayrıca bkz : Georges Politzer - Felsefenin Başlangıç İlkeleri
 
Varlık var mıdır sorusuna verilen "varlık vardır, varlık ideadır" cevabıdır idealizm
Aklıma ilk gelen Platon'un dünyayı ikiye ayırmasıdır. Nesneler dünyası ve idealar dünyası. Buradaki idealar dünyası sonsuz, ölümsüz, sınırsız ve gerçek olan bir dünyadır. Nesneler dünyası ise bunun tam tersi olan ölümlü, sonlu, sınırlı ve yok olmaya mahkumdur
 
Kırmızının kırmızı olmayabileceği görüşüne katılabilirim ama işin içine bencillik ce duygular girince yanılıyor kanımca ;).
 
Çok idealist bir insanım dendiğinde ..
İdealleri peşinde harcadığı emeği övgüyle anan bir bireyin kendini tanimlayisini dinleriz.
Kendini bu sekildr tanımlayan birey 'idealizm yanlısı' olarak taninmamalidir.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri