Konu son zamanlardaki çocuk istismarcıları ve çocuk ölümleri üzerinden gündeme geldi. Fakat bir yöntem/uygulama getiriyorsanız yada öneriyorsanız bu sorunu çözme odaklı olmalı.
İdam cezası fiziki yollarla baskı yapma aracı olduğundan sorunu çözmek gibi bir yönü yoktur. Gerek Türkiye tarihine gerekse de dünya tarihine bakıldığında, idam cezasının olduğu dönemlerde de çocuk istismarcılığı, tecavüz vakaları, hırsızlık, terör adı altında suçlamalar olmuştur. Çünkü bu tür olaylar bireysel değil sosyolojiktir. Diğer bir deyişle bunu yapanı idam etmek yerine toplumsal algıyı değiştirmek, buna sebep olan etmenleri incelemek daha tutarlı bir yoldur.
Söz gelimi, AKP döneminde fuhuş suçu oranının %220, ırza geçme ve çocuk tacizlerinin oranının %125 artması bir tesadüf müdür yoksa toplumsal politikaların sosyolojik bir yansıması mıdır? gibi...
Otu yakabilirsiniz ama siz istemesenizde ot yine çıkacaktır. Yakmak kısa vadeli bir "çözümdür". Oysa bunu kökünden halledecek yöntemler vardır.
İdam cezasının gündeme gelmesini çocuk istismarcılığına bağlamak oldukça yanıltmalı bir eğilim olur. Çocuk istismarcılığı gibi hassas bir konu üzerinden gündeme getirmek toplumun benimsemesini daha da kolaylaştırıyor. Peki bundan önce bu olaylar yokmuydu? Elbette vardı. Çocuklar yine tecavüze uğruyordu, kaçırılıyordu. Söz gelimi bundan birkaç yıl önce cezaevlerinde çocuk mahkumların tecavüze uğradığı gündeme gelmemiş miydi?
İdam cezasının gelmesi sadece çocuk istismarcılığı için değil, başka konular için de idamın önünü açacaktır. Bu önü açılacak konuların da ne olduğu da kısmen belli...
Terör faaliyetleri ve siyasi suçlar.
Hükumetin terörden ne anladığı ise az çok belli. Birkaç yıl önce çıkan bir istatistikte Türkiye dünya'da en çok "teröristin" barındırdığı ve yargılandığı ülke konumuna gelmişti. Şimdi durum ne bilmiyorum ama çok farklı olacağını sanmıyorum. Diğer bir deyişle bugün "terör" suçlamasıyla yargılanmış, yargılanmakta olan ve yargılanacak olan onlarca gazeteci, öğrenci, hukukçu, yazar vs var. Bunların durumunun ne olacağı belirsizliğini koruyor. İdam için biri çıkıyor dini görevimizdir diyor, bir başkası milli görevimiz, bir başkası başka bir görevimiz vs diyor ve buna meşruluk katmaya çalışıyor. Oysa idamı istemenin meşru bir yanı yok. Bu şekilde "başarıya" ulaşan bir toplum da yok.