koarilseva
Üye
Günümüzün en büyük sorunlarından biri sevdiklerimize alan tanımıyoruz. Özellikle de hayatımıza sonradan soktuğumuz insanlara asla bu fırsatı vermiyoruz. Biri bize müsait değilim, uygun değilim, beni üzen veya canımı sıkan bir konu var, şuan değil ama sonra konuşuruz diyorsa lütfen ona alan tanıyın. Belki iç içe olduğunuz insanların gereksiz baskıları anlaşılabilir ama hayatına sonradan girdiğimiz, yeni tanıştığımız insanlara karşı mümkün olan en iyi anlayışı göstermeye çalışmalıyız. Bir eş, bir sevgili, bir arkadaş, bir iş arkadaşı gibi sonradan hayatımıza aldığımız insanlar bizden müsaade istiyorlarsa, bırakalım kendi alanında rahat etsin. Her sorun o anda anlatılabilir olmuyor. Belki adamın başı kalabalık, belki o anda kan kaybediyor, belki zamanla yarışıyor, belki konuşacak takati yok vesaire her şey olabilir bu hayatta. Derdi olan adam bizden müsaade istedi diye lütfen ona tavır yapmayın, üstüne gitmeyin, bunaltmayın. Sonra sert tepkiyle karşılaşırsanız, adamın derdi yerine tepkisinin ölçüsünü belirlemeye hiç kalkmayın. Hele hele buna hiç hakkınız yoktur. Bir sorunla uğraşan adama yeni bir sorun çıkartıyorsunuz ve o sorunu sizin keyfinizin belirlediği bir ses tonuyla halletmesini beklememelisiniz. Derdi olan adam biraz müsaade istiyorsa ve sorunu halledip dönüş yapacağım diyorsa, ne kadar ustelerseniz usteleyin elde edecegiz tek şey felakete suruklenmek olur. Bu, cenazesine katıldığınız bir dostunuzun yakınına zulmetmek gibidir. Yeterince sorunu olan insana daha büyük sorunlar icat etmemeliyiz. Bazen sadece beklemeyi bilmeliyiz. Çünkü insanların dertleri, bizim merakımızı giderme kaygımızdan daha önemlidir. Saygı duymak güzel bir davranış.
