İçimdeki Çocuk

Alıştım kör kuyularda

Kimsesizliğimin yetimliğine,

Yağmalanmış incemin, çaresizliğine,

Herkese hiçbir şey, bana her şey olan sen ..

Büyüme ne olur içimdeki çocuk.

O avuç içlerin kalsın tertemiz,

Dokunamadığım güzellikler kadar aydınlık,

Kirlenmesin umut kandilleri yakan ellerin,



Büyüme ne olur, içimde ki çocuk.

Hayat uzun bir cümleydi hani?..

Sen ile ben yüklem ve özne,

İnceden vursa da hasretler,

Dönmese de beklenenler,

Ölme ne olur, içimde ki çocuk.

Dudağımız güneşle öpüşürken

Yar kolunda heybetliydi adımlarımız

Sabah ezanlarında öğrendik

Bin cümle yıkıntısı içinde iki kelime ..

... ve kül rengindeki umutlarımız ...​