İbrahim Tenekeci'den

Konu sahibi son olarak 1725 gün önce görüldü
tumblr_me5j4yhNZM1qhhduto1_500.jpg
 
İnancıma göre, dünya gerçek bir yer değil !
Buradakilerin dilini bilmiyorum ve öğrenmeye de niyetli değilim.
 
Soğuktan eliniz ayağınız uyuşmuş bir halde eve geldiniz .
Ve hemen sobanın yanına sokuldunuz.
Isınmak için sobanın yanına sokulduğunuz andan itibaren,
her geçen dakika sobadan biraz daha uzaklaşır
ve en sonunda odanın,
sobaya en uzak köşesine oturursunuz.
İlk dakikada sizi rahatlatan,
Huzur veren ateş; yavaş yavaş canınızı sıkmaya başlamıştır.
Önce üstünüzdeki kazağı çıkarır,
Daha... sonra evdekilerin bütün itirazına rağmen,
Pencereyi hafifçe aralamaya kalkarsın.

Aşk da böyledir işte.
 
Bu kadar kırık liman yeter,
İlahi aşka yelkenler fora !
 
Bakmakla yükümlü olduğumuz şey sadece aynalar veya çoluk çocuk olsaydı, herhangi bir sorun yoktu..
Oysa bizler İslam Dünyası'na ve mazlumlara da bakmak zorundayız.
 
Bir türkümüz vardı, şöyle başlıyor veya devam ediyor:
“Ben ahlâkın beğendim / Cemâlinde gözüm yok.”
İşte bu anlayıştan, 90 - 60 - 90’a nasıl gelindi ?
Bunu gerçekten tartışmamız gerekiyor.
 
Aşk diyor, başka bir şey demiyor kalbim..
 
Yolumdan ediyor yaşamak beni
 
Kaç kardeşsiniz” sorusuna cevap verirken,
kardeş sayısına dahil edebileceğimiz dostlarımız var mı?
Bana kalırsa, bütün mesele budur.
 
Asılmış insanın evinde ipten bahsedilmezmiş.

İnsanlık düşmanı İsrail haritadan silinene kadar, biz de insanlıktan bahsetmeyeceğiz.
 
Birler kümesinin sakinisin ey kalbim
Kapanan dükkân gibisin,
cenaze nedeniyle.
 
İçimden dedim, beraber yürüyelim olur mu ?
Varsın gölgemiz olsun hüzün.
 
Bütün ışıkları yanıyor üzüntümün..
 
Dokunsalar ağlayacagım bir ömür boyu ,
Ve değseler hüznüme ,
Döküleceğim parça parça...
 
Benim söylemek için çırpındığım gecelerde siz yoktunuz.
 
Şüphesiz zorlukla beraber bir kolaylık vardır. | inşirah-5

Rabbim, kolaylaştır zorlaştırma, her işimizi hayırla tamamla..
 
Büzülüp kalmıştım yokluğunun başucuna
Yağmur yağıyordu canımı acıtarak.
 
Herkes güzeldir, sustuğu kadar..
 
''Evet, değişen fazla birşey yok.
Üzülmek, hâlâ hepimizin baba mesleği.
 
Geri