~I Need You ~

C
  • Kullanıcı CracK
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
⚪ Konu sahibi son olarak 2599 gün önce görüldü
m1hhp.jpg
 
m33cg.jpg


Bana yaşamak için yer şehir değil

Senin olduğun şehir gerek.................
 
m33fj.jpg


Ilk dalgada yitip gitti hayallerim...
Ben fırtınaya kafa tutarken
Sen bi kaşık suda boğmayı seçtin hep............
 
Kendinizi başkasına anlatmayın..
Sizi sevenin buna ihtiyacı yoktur.
Sevmeyen de inanmayacaktır zaten…
Onun hayatında bir seçeneksen,
Onun senin bir önceliğin olmasına izin verme.
İlişkiler en iyi dengeli olduğunda yürür…
Uyandığında iki seçeneğin var…
Tekrar uyuyup bir rüya görmek, ya da uyanıp rüyanın peşinde koşmak…
Bize değer verenleri ağlatır, vermeyenler için ağlarız…
Bizim için hiç ağlamayacaklara değer veririz…
Garip ama gerçek…
Bir kez bunu anlasak değişmek için hiçbir şey geç değil…
Mutluyken söz, üzgünsen cevap, öfkeliysen karar verme…
Zaman nehir gibidir…
Aynı suda iki kez yıkanılmaz…
An’ı yaşa, geçen su bir daha gelmez…
Hep meşgulsen, hiç müsait olamazsın…
Hep zamanının olmadığnı söylersen, hiç zamanın olamaz…
Hep “yarın yapacağım” dersen, yarın hiç gelmez…
 
Dilime sağır, suskunluğuma yabancı biriydi.
Ne sesimi duydu ne de sessizliğimden anladı!
 
Ne hasta bekler sabahı,
Ne taze ölüyü mezar.
Ne de şeytan, bir günahı,
Seni beklediğim kadar.
 
ÜZÜLME

Üzülme!..Üzüntüler olmasaydı hayat çekilmez olurdu!!Dert etme can!.. Görebiliyorsan, dokunabiliyorsan, nefes alabiliyorsan,
yürüyebiliyorsan... Ne mutlu sana!..Elinde olmayanları söyleme bana...
Elinde olanlardan bahset can!… Üzülme!.. Geceler hep kimsesiz mi
geçecek?.. Gidenler dönmeyecek mi?.. Yitirdiğin her ne ise; bir
...bakarsın... yağmurlu bir gecede.. Veya...
bir bahar sabahında karşına çıkmış... Bil ki! Güzellikler de var bu
hayatta... Gel Git’lerin olmadığı bir hayat düşünebilir misin?.. “Hüzün
olgunlaştırır” ...“Kaybetmek sabrı öğretir”... ~Hz. Mevlana~
 
m3hb7.jpg


Yüreğimin ellerine ihtiyacı var... Ne olur, ellerini yüreğimden çekme anne..!
 
Uçarcasına yaşadığım bir aşkın sonunda kanatlarım sende kaldı. Şimdi hayat ne güldürüyor, ne ağlatıyor, ne öldürüyor ne de yaşatıyor. Bir türlü adını koyamadığım şey; sende yok olan aşk bende neden yaşıyor?
 
İletilmiş duyguların hafifliğini göreceğime,
Yer altında kalmış platonik aşkların ağırlığında yaşamayı,
Değer vermeyenlerle güleceğime,
Değer verenlerle sürekli ağlamayı...
En önemlisi; Gönül gözü kapanmış insanlarla konuşacağıma,
Bir asır susup, sadece Yazmayı tercih ediyorum...Okan Özdemir
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri