Hüzün yağmurları
Hüzün yağmurları yağıyor
Yürüyorum sokaklarda sessizce
Gidiyorum yavaş yavaş
Yağmurları alıyorum yanıma
Güneşi sana bırakıyorum
Söylemiyorum hiç bir şey gidişime dair
Sitemkâr değilim bu gidişten
Düştüm dönüşü olmayan bir yola
Kırılmadım
Kırılmışlığım en çokta kendime
Siyah sessiz bir gecede
Kaybolacağım şehrin sokaklarında
Kalmayacak izim sokak köşelerinde
Olmayacağım baktığın yerlerde
İlişmeyecek kırıntılarım gözlerine
Veda etmeyeceğim
Gözlerinin içine bakıp gidiyorum demeyeceğim
Gözlerinin içine bakarken
Bunu yapamam
Sessiz olmalı bu veda
Yollarımız ayrıldı artık
Gitmesem sen gideceksin
Aşkımızın üstüne
Düşmeden siyah gölgelerimiz
Gidiyorum
Bırakıp gitti, vazgeçti, hiç sevme dilere
Söylenenlere aldırmıyorum arkamdan
Vazgeçmemeli sinlerini dinlemiyorum gönlümün
Gidiyorum içimde bir sen
Gidiyorum
Ne alacak bir şey kaldı nede verecek
Küskün değilim
Senle yaşadıklarımdan pişman değilim
Olabilir mi bundan sonraki senin gibi
Uyandıra bilir mi yüreğimin en uç noktalarını
Ne zor gidiştir bu bilsen
Tekrar bakmamak sana
Senle uyanmamak sabahlara
Hissetmemek sıcaklığını
Gidiyorum bütün bunlar içime batarak
Hüzün yağmurları bu yağan
Gidiyorum içimde bir sen
Bakıyorum yanımda sen
Gidiyorum, gidememişliğimden
alıntı