Sonbaharın ilk yağmur damlası vururken pencereme,
ilk ve son olmayan göz yaşım süzülür elmacıklarımdan.
kavaktan koparak ayrılan sararmış yaprak
düşerken ayağımın dibine,
ilk ve son olmayan hayallerim düşer suya rüyalarımdan
ve sen hala aynı,
kaç sonbahar geçti kaç mevsim geçti üzerinden,
hala sevemedin beni...
ve ben hala aynı;
kaç vurgun yedim hayallerimden,
kaç darbe yedirdim yüreğime.
ne aklım başıma geldi, ne de sevgim eksildi bir damla.
gururdan eser kalmadı bende.
galiba bu sevgi olduğu sürece
sürüp gidecek bu hüsran...
Ayşegül Aktağ
ilk ve son olmayan göz yaşım süzülür elmacıklarımdan.
kavaktan koparak ayrılan sararmış yaprak
düşerken ayağımın dibine,
ilk ve son olmayan hayallerim düşer suya rüyalarımdan
ve sen hala aynı,
kaç sonbahar geçti kaç mevsim geçti üzerinden,
hala sevemedin beni...
ve ben hala aynı;
kaç vurgun yedim hayallerimden,
kaç darbe yedirdim yüreğime.
ne aklım başıma geldi, ne de sevgim eksildi bir damla.
gururdan eser kalmadı bende.
galiba bu sevgi olduğu sürece
sürüp gidecek bu hüsran...
Ayşegül Aktağ