Hükümsüzdür!

Neden kaybettikten sonra geri kazanma çabası vardır insanlarda, kaybetmeden önce çokmu güvenir kişi kendine nasılsa kıyamaz nasılsa affeder nasılsa?

Kırarken de düşünmüş müydün tamir etmenin böylesine zor olduğunu ?
Kırılan her parçanın yerine ne zorluklarla konduğunu , ne kadar özenle yapıştırsan da eskisi gibi olmayacağını düşünmüş müydün ?


Belki eskisinden güzel olacak ...
Bir kez ellerinin arasından kaydığından ,kaybetmenin ne olduğunu ,acısını yüreğinde hissettiğinden çok dikkatli olup daha fazla çabalayacaksın yeniden kırılmaması için ...


Ya kırılan!
eskisinden iyide olsa da kırılmıştır bir kere ... Tekrar kırılmamak için çabalayacak ...


Canı yanmıştır bir defa aynı acıları yaşamamak için rüzgardan bile uzak duracak . İçi titreyecek en ufak sarsıntıda ya kırılırsam ?


Cesareti yoktur hep gölgelerde yaşayıp, kendi gölgesinden kaçacak ... İçine yerleşen korkular hep orada kalacak .
Ne zaman bir el uzansa hep küçük bir çocuk gibi yüreği çıkarcasına atacak ...


Ya kırma ! Kırdıysan da yapıştırmaya kalkma bırak öyle kalsın ! Mutlaka kırılmayan sağlam bir parçası kalmıştır .

Oradan tutunsun hayata ...
Zaman herşeyin ilacıdır ... Sarar yaralarını .
Sende kabullen Kaybettin
hükümsüzdür demekten başka yolun yok,
O hayatta sen sadece kötü bir anısın ...
Sen kaybetmenin korkusunu yaşarken
O Yok olmanın korkusunu derinlerde yaşadı!​