HOŞÇA KAL deme

Ne git, ne de hoşça kal de
Hoş değildir ki yalnızlık
Adressiz dizeler dolaşır dillerde
Giden “ bensizliğinle kal ” diyemez de
“Kendine iyi bak ” der sadece
Buruk / acı bir boşluk kalır geride
İki ucu keskin bir bıçaktır ayrılık
Saplanır, gidenin ardından yüreğe
Ya alışmaya çalış, çek sineye
Ya da çıkar çıkarabilirsen elindeyse…​