Hızlandıkça Azalıyorum

Konu sahibi son olarak 1028 gün önce görüldü
414187


"Yeryüzünde yaşadığın her mutlu an kederle ödenmek zorundadır." Son yıllarda Norveç'in çıkardığı en güçlü yazarlardan Kjersti Skomsvold, şiirsel ve dokunaklı romanıyla Türkçede... Mathea'nın yaşam ve ölüm, yaşlılık ve yalnızlık hakkında inceliklerle örülü zarif hikâyesi... Derinlikli bir melankoli, farklı bir mizah, küçük kelimeler, kısa cümleler, ufak paragraflar ve büyük bir yetenek. Norveç'te yayımlandığı yıl Tarjei Vesaas ödülüne layık görülen Hızlandıkça Azalıyorum'u, Deniz Canefe Norveççe aslından çevirdi.

"Hava raporu bitiyor, meteorolog bana iyi akşamlar diyor, teşekkür ediyorum, salatalığımı çiğnemeyi sürdürürken ısırık izlerini düşünüyorum. Böyle yapıyorum çünkü Descartes "Düşünüyorum, öyleyse varım," demişti. Ama sonra korku içerisinde ön dişlerimden birinin ağzımda kaybolduğunu fark ediyorum, geceleyin de bir ben kaybolmuştu, uyandığımda çarşafın üzerinde duruyordu, giderek azalıyorum. Bunun sonu nereye varacak? Dışarıda insanların işten eve döndüklerini duyuyorum. Yemekte ne olduğunu merak ediyorlar, bense burada yatıyorum, bütün bunlar bana okuduğum bir kitabı anımsatıyor."
(Tanıtım Bülteninden)

[Uzun zamandır, okuduğum en iyi kitap olmalı.]
 
Myself, bu kitap -nedense- beni çok etkiledi. Kısa, akıcı ve gayet vurucu. Okumanı tavsiye edebilirim. ^^
 
Çerez niyetine Ayşe Kulin'in şu son çıkan kitabını okumayı düşünüyordum, bu da iyi gibi. Belki çerez etiketini yapıştırdığım için kitaba, pişman bile eder beni, kimbilir...
 
Çerez niyetine Ayşe Kulin'in şu son çıkan kitabını okumayı düşünüyordum, bu da iyi gibi. Belki çerez etiketini yapıştırdığım için kitaba, pişman bile eder beni, kimbilir...

Çerez ya da değil, okusak bir şey kaybetmeyeceğimiz bir kitap sanki bu. Yaşlılığa dair çok özel bir anlatımı var. ^^
 
Hızlandıkça azıyorum olarak okudum konu başlığını ya. İçim fesat
 
Geri