VAR-YOK!
VARLIK YOKLUĞA MECBURDUR, YOKLUĞUN VARLIĞA BAĞIMLI OLDUĞU GİBİ..
Varlık olmadan (tek başına) yokluğu tanımlamaya olanak yoktur. Varlığa anlam veren yokluktur! Dolayısıyla varlığın nedeni yokluktur. Yokluk varlığa eşlik eden bir kavramdır. Onun kaçınılmaz bir öğesidir. Varlığın yokluktan çıkmadığını kabul edelim. Diğer bir varlıktan çıktığını... Peki o varlık nereden çıkmıştır? Bu soru sonsuza kadar sorulacaktır.
Varlığın yokluktan çıkmaktan başka çaresi yoktur. Başka bir deyişle, varlığın yokluktan kurtulmasına olanak yoktur.
Bunun tersi söz konusu olabilir mi?
Yani varlık da yokluğun kaçınılmaz bir parçası olabilir mi?
Evet! Olmalıdır. Çünkü ancak varlık böyle bir soruyu sorabilir. Varlığın olmadığı bir ortamda yokluk da olamaz. Varlık, yokluğun kaçınılmaz bir yoldaşıdır. Öyleyse varlık, yokluktan çıkmıştır!
Varlık varsa, yokluk da vardır. Varlık yoksa, her ikisi birden yoktur. Ama bu durum için yokluk değil, “gerçek yokluk” terimi kullanılmalıdır. İçinde yaşadığımız evrende böyle bir durum söz konusu değildir. Yani “gerçek yok, yoktur”.
Yokluğun ne olduğunu sorduğunuz an, varlığı kabul ediyorsunuz, demektir.
Varlığı kurguladığınız zaman karşınıza yokluk çıkmaktadır.
Varlık nedir?
Yokluğa eşlik eden ve onun tanımına katkıda bulunan bir kavramdır.
Varlık olmadan yokluk olmaz.
Yokluk da öyledir!
Varlığa eşlik eden, onun kaçınılmaz bir parçası ve bütünleyicisidir.
Yokluk, varlığın kaynak aldığı bir tür varlıktır!
Var varsa, yok da vardır. Var yoksa, her ikisi de “gerçekten yoktur.” Gerçek yokluk kuramsal bir yokluktur ve içinde yaşadığımız evrende asla olmamıştır.
Bizim evrende, varlığın kökeni olan ilk yokluk absolü sıfırdır. O da “gerçek yokluk” değildir. Yok kabul edilecek kadar düşük bir ısıdır belki ama, yine de nicel ve nitel bir değerdir ve bir tür varlıktır.
Yok yoktur......
Yok vardır........
Gerçek yokluk yoktur.
Yokluk varlıktır !
HACI