Seviyorsun işte. Sabaha kadar onunla konuşmak, onun gibi olmak, her derdini , sıkıntını paylaşmak, yanında hossetmek. Zaman zaman bağımlılık olur. İçinde öyle şeyler olur ki, acı ve huzur bir aradadır. kendini onda buldun mu zor oluyor kopması. O olsun, her derdin üstesinden gelirim dersin. Kalbini görürsün ama sen öyle zannedersin. Acı cektirir ama umursamazsın. Çünkü ondan gelen herşeyye kabul olursun. İlla görmek değilsi önemli olan, dokunmak, öpmek değildi. Bir umudu oluyor. Bir gün, bir gün bir araya geldiğimiz de, deniz ve gökyüzünün kavuşması imkansızsa, sizin de öyledir. Ama işte hep bir umut oluyor. seviyorsun normal insan gibi. Görmen gerekmiyor ama kalbin tamamen kör olunca üzülürsün. İlla ki üzülüyorsun.